Emocje

Niektórym o emocjach bardzo trudno mówić. Niektórzy uważają, że nie jest to potrzebne. Jednak emocje cały czas są w nas i wokół nas, czy tego chcemy czy nie. Ważne jest, żeby umieć je nazwać i nie bać się ich, a wtedy łatwiej sobie z nimi poradzimy.

Żeby rozmawiać o emocjach przydatny nam będzie materiał konkretny. Oto przygotowana przez nas „pomoc naukowa” z kategorii „zrób to sam”.

Potrzebne nam będą plastikowe nakrętki, najlepiej od butelek z mlekiem oraz papierowe buźki, np. wycięte z karty przygotowanej specjalnie dla Was ( na końcu wpisu, do pobrania). Wycięte kółka przyklejamy dwustronną taśmą klejącą.

Dzisiaj chcemy wam dać parę przykładów, jak poruszyć temat emocji na lekcjach. Jak się przy tym pobawić i oczywiście pouczyć.

Przykład 1:

Niech każdy wylosuje jedną nakrętkę z „buźką” i poszuka pary, pokazując swoją mimiką, co ma na zakrętce. Jak się znajdą niech nazwą głośno, co to za uczucie. W ten sposób możemy podzielić klasę na pary, a podział ten będzie z elementami dramy. Ot tak na wesoło.

Przykład 2:

Z młodszymi możemy pobawić się w klasyczne memory.

Przykład 3:emocje

Kalambury. Podzielmy klasę na 4 grupy. Każda grupa dostaje planszę z emocjami. Przedstawiciel grupy losuje jakieś uczucie, potem musi pokazać swojej grupie, co ma, a oni muszą zgadnąć. Zgadną, mają punkt, nie zgadną – niestety nic nie dostaną.

Przykład 4:

Na lekcji j. obcego. Zawsze w tematach naszych lekcji poruszany jest temat emocji. Możemy porozdawać uczniom nakrętki i pytać się jak się mają. Ot, taka prosta forma powtórki.

Przykład 5:

Na godzinę wychowawczą. Siądźmy w kole, na ziemi niech leżą nasze nakrętki. W tym przypadku warto by było mieć ich więcej, żeby się częściej powtarzały. Każdy uczeń niech wybierze taką nakrętkę, która przedstawia jego obecne uczucie i niech powie dlaczego tak się teraz czuje.

Przykład 6:

Również na godzinę wychowawczą. Siądźmy znowu w kole. Niech każdy wylosuje jakąś nakrętkę i powie, czy zna takie uczucie i czy kiedyś się już tak czuł. Jeżeli tak, to niech poda przykład sytuacji. Niech powie również, czy to przyjemne, czy nieprzyjemne uczucie, czy chciałby się tak znowu czuć? Jeżeli nie, czy są jakieś sposoby, żeby tego uniknąć? A jeżeli chciałby się znowu tak czuć, to co trzeba zrobić? To zadanie jest dość rozbudowane, więc można to robić w grupach.

pop

 

emocje

 

karta EMOCJE do pobrania: emocje

oprac. Magdalena Buda i Iza Banaszczyk

Advertisements

2 thoughts on “Emocje

  1. Świetny pomysł! Prosta i wdzięczna pomoc naukowa 🙂 Ciekawe wykorzystanie do podziału na grupy, chyba właśnie tak to wykorzystam. Super, że podejmujecie temat emocji, bo faktycznie coraz trudniej dzieciakom o nich mówić. W dobie screen mediów urasta to wręcz do rangi społecznego problemu.

    Lubię to

    1. Cieszymy się, że pomysł znajdzie zastosowanie. Nam kapselki przydają się na lekcjach i na warsztatach. Testowałyśmy to w każdej grupie wiekowej, również wśród nauczycieli. Okazuje się, że nazywanie emocji nie jest takie proste także dla osób dorosłych.

      Lubię to

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s