Niedokończona historia

Jak to mówi Marta Jankowska: ” My w Kreatywnej nie malujemy paznokci , malujemy kamienie” 🙂 Nie pierwszy raz kamienie stają się ciekawym narzędziem pracy z dziećmi. Były już zadania „przed i po” https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/04/24/przed-i-po/,

wielkanocne kamienne jaja https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/03/28/jajo-na-twardo/

czy kamienny układ słoneczny https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/02/14/kosmiczne-kamienie/.

Dzisiaj kamienie posłużą nam do zainicjowania pewnych rysunków. Jak będzie wyglądał rysunek, jeżeli dorysujemy resztę? Czego brakuje? Czy będziemy w stanie dopasować kamień do gotowego już rysunku? Co do kogo lub czego należy?

IMG_0862

Możemy wykorzystać kamienie jako zadanie z zagadką, mogą nam również posłużyć do tworzenia historii.

19022806_1522941727747589_765487978_o

Woreczek takich kamieni warto mieć w świetlicy, w klasie, w domu – jeżeli mamy małe dzieci. A główną zaletą jest to, że się nie niszczy! Pomoc dydaktyczna do wiecznego użytku.

19095868_1523518887689873_1706790054_o

Wiele osób pyta nas czym malujemy kamienie, żeby uzyskać taki efekt. Nasz sposób jest banalnie prostu i tak naprawdę nie jest to malowanie, czyli praca farbą i pędzlem. Używamy sprawdzonych, zwykłych i tanich mazaków ( z sieciowego sklepu meblowego na literę I :), czarnych cienkopisów i bezbarwnego lakieru do paznokci w celu utrwalenia całości. Największą intensywność koloru udaje się uzyskać na jasnych, prawie białych kamieniach.

oprac.  Magdalena Buda i Iza Banaszczyk

Zwykły patyczek, a …

No tak, patyczki: do lodów, dla laryngologa, a dzisiaj dla nauczyciela!

Jak wykonać przedstawione na zdjęciach patyczki?

Potrzebne nam będą drewniane patyczki (szpatułki) , kolorowe taśmy klejące, nożyczki, czarny cienkopis i mazaki.

Na początku rysujemy głowę naszej postaci, najlepiej zaczynając od fryzury. Do głowy przyklejamy tułów z taśmy klejącej i resztę zaprojektowanej przez nas garderoby. Na końcu dorysowujemy nogi.

Do czego przydadzą nam się w szkole, takie patyczkowe ludziki?

  1. Możemy zrobić twórczą lekcję o projektowaniu stroju. Wtedy każdy uczeń wykonuje kilka postaci w różnych stylizacjach. Możemy przy okazji porozmawiać o wizerunku, rodzajach ubrań, np tych oficjalnych, formalnych, sportowych, turystycznych, eleganckich itd.
  2. Każdy uczeń może zrobić swój patyczkowy autoportret i podpisać z tyłu imieniem. Dzięki temu będzie miał swojego „awatara”. Nauczyciel wykorzysta je następnie np. w celu wylosowania konkretnej osoby do jakiegoś zadania, albo podzieli za pomocą patyczków klasę na grupy.
  3. Patyczki – ludziki mogą stać się bohaterami wspólnie tworzonej opowieści. Dzieci pracują wtedy w 5 – osobowych grupach. Każda grupa ma 5 ludzików, którym nadaje imiona. Losując wciąż ze wspólnej puli po jednym bohaterze układa się po jednym zdaniu. Następnie ludzik znów wraca do zestawu i losuje kolejna osoba dodając swoje zdanie do rozpoczętej już opowieści.  Jedna osoba z grupy zapisuje tę historię. Na koniec czytamy głośno opowieści wszystkich grup.
  4. Dla młodszych dzieci patyczki będą przydatne do nauki matematyki. Na przykład w zadaniach z treścią, gdy poszczególne osoby dostają jakąś liczbę przedmiotów, które musimy dodać, odjąć, pomnożyć, itd. Dzięki temu mamy podpowiedź wizualną i pracę na materiale konkretnym
  5. Ludziki mogą być też bohaterami mini przedstawienia, stając się po prostu  kukiełkami.

Patyczki na lekcjach pojawiły się również we wpisach na blogu Frau Buda, jako:

narzędzie do ćwiczenia dialogów – https://fraubuda.wordpress.com/2016/05/23/jak-skuteczniej-cwiczyc-dialogi-z-dziecmi/

narzędzie do podziału na pary – https://fraubuda.wordpress.com/2016/03/08/podzial-na-pary/

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

„Przed i po”

„Przed i po” czyli książka inspiracja. Dzieło bez słów, bez wyrażonej werbalnie treści. Jednak nie jest to po prostu książka obrazowa i przeznaczona dla najmłodszych.

18109520_1462681533773609_2081546368_n[1]

Obrazy w wersji przed i po łączy zawsze jakiś związek przyczynowo – skutkowy. Czasem bardzo prosty do rozszyfrowania, a czasem wymagający głębszego zastanowienia i refleksji. W wielu przypadkach przyda się wiedza przyrodnicza:

18052072_1462681757106920_2064828595_o[1]

18110627_1462682307106865_938491642_n[1]

18083881_1462683273773435_1369496000_o[1]

Nie zabraknie też takich, w których codzienne doświadczenia będą nieodzowne:

18073521_1462682180440211_1245304843_n[1]

18051829_1462682603773502_524137080_n[1]

Na podstawie tej książki możemy również stworzyć lekcję filozofii, etyki, j. polskiego, której tematem będzie przemijanie, upływ czasu, cykl życia:

18109917_1462682970440132_916250576_o[1]

Zobaczcie do czego nas zainspirowała ta książka. Oto nasze przed i po:

Kamienie są dwustronne. Po jednej stronie mamy „przed” po drugiej „po”. Zachęcamy Was do przygotowania ich  razem z dziećmi. Te rysowałyśmy zwykłymi pisakami, a utrwaliłyśmy je bezbarwnym lakierem do paznokci.

Jak można wykorzystać taką pomoc dydaktyczną w pracy z dziećmi?

Usiądźmy razem i losujmy kamyki. Każdy, kto wylosuje niech opowie co było przed, a co było po. Czasami nie jest to takie łatwe, a czasami „przed” może być również „po”, wszystko zależy od argumentacji. Jest to dobra gimnastyka umysłu, bo ćwiczymy myślenie logiczne i uzasadnianie swoich sądów.

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

Książka dotykowa

Tworzenie książki dotykowej to ogromna frajda. Na początku (jak to zwykle bywa) potrzebny jest pomysł. Potem idzie już gładko.

Warto przemyśleć jakich materiałów chcemy użyć. Najlepiej by ilustracje tworzyć z takich o różnorodnych fakturach. Znajdźmy coś miękkiego, szorstkiego, gładkiego, śliskiego, ciepłego, zimnego… Zamknijmy oczy i sprawdźmy, który materiał najlepiej nadaje się do stworzenia danego obrazka. Pod ręką warto mieć też dobry klej. I do dzieła!

_20170414_024603

Moja pierwsza książeczka dotykowa opowiada o stworzeniu świata. Tekst jest krótki i prosty. A ilustracje o różnorodnych fakturach stanowią jej serce. Jest tu futrzana ciemność (z nauszników mojej córki), chmurki z piórek, fale z worka na śmieci, obrys dłoni wycięty ze skórzanej rękawiczki, kontynenty z filcu… Bogactwo materiałów, które można wykorzystać jest ogromne. Warto pamiętać by były one trwałe i dobrze przymocowane.

_20170421_133015

_20170421_133002

_20170421_132951

_20170421_132723

_20170421_132709

_20170421_132653

_20170421_132632

_20170421_132606

Książeczki dotykowe podbijają serca dzieci. Czytanie rączkami to wspaniała i rozwijająca zabawa. Można wykorzystywać je na wiele sposobów, m.in. podczas warsztatów dotyczących osób niewidomych lub o upcyklingu*.

Co więcej do 10 maja trwa konkurs Kreatywnej Pedagogiki i Publicznego Przedszkola „Trzynastka” „Książka dotykowa dla KAŻDEGO”. Zadaniem uczestników jest właśnie stworzenie książeczki dotykowej. Nadesłane prace zostaną włączone do księgozbioru Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Gdańsku. Szczegóły konkursu , a także instrukcje jak stworzyć taką książeczkę krok po kroku znajdziecie TUTAJ https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/04/03/konkurs-ksiazka-dotykowa-dla-kazdego/

Pozostaje tylko puścić wodze fantazji i stworzyć coś zupełnie wyjątkowego – własną książeczkę dotykową. A duma z bycia autorem … Cóż jest absolutnie bezcenna! 🙂

_20170414_024258

* upcykling– forma przetwarzania wtórnego odpadów, w wyniku którego powstają produkty o wartości wyższej niż przetwarzane surowce.

oprac. Marta Jankowska

Historia żółtego kurczaczka w teatrzyku Kamishibai

Pomysł na ilustracje i zajęcia z wykorzystaniem TEATRZYKU KAMISHIBAI zrodził się w Przedszkolu nr 57 w Gdańsku. Jakiś czas temu napisała do nas wiadomość Pani Emilia Masztaler z prośbą o kilka szkiców do „Historii żółtego kurczątka” autorstwa B. Machoń. Opowiastkę wspólnymi siłami nieco przerobiliśmy, pozbywając się z niej pewnych stereotypów, zatem prezentowany poniżej tekst można uznać za inspirowany oryginałem.

Daily Planner (1) PLIK DO POBRANIA: hISTORIA ŻÓŁTEGO KURCZACZKA

Nasze ilustracje w wersji już pokolorowanej:

Ilustracje do wydrukowania i samodzielnego kolorowania, czyli wersja ekonomiczna. Mogą one posłużyć również jako kolorowanki dla dzieci.

Pobrane na blogu rysunki drukujemy na sztywnych kartkach w formacie  A4, natomiast żeby pasowały do teatrzyku, naklejamy je na kartki A3 i dookoła dorysowujemy ramkę tak,  jak na zdjęciu poniżej.

teatrzyk o kurczaku

 

Nasze ilustracje możecie wykorzystać też w inny sposób, np. pokazując je dzieciom bez opowiadania historii, bo to będzie już ich zadanie. Niech wymyślą w grupach opowieści inspirowane rysunkami. Na dobrą sprawę takie zadanie możemy zrealizować również po Świętach.

historia o kurczaczku 1

historia o kurczaczku 2

historia o kurczaczku 3

historia o kurczaczku 4

historia o kurczaczku 5

historia o kurczaczku kolor 1

historia o kurczaczku kolor 2

historia o kurczaczku kolor 3

historia o kurczaczku kolor 4

historia o kurczaczku kolor 5

Do tego tematu będzie też pasowała praca plastyczna z kurczakiem w roli głównej.

Potrzebne nam będą:

  • wytłoczki od jajek
  • duże żółte pompony
  • małe kolorowe pomponiki
  • czerwony brystol
  • klej typu magic
  • nożyczki
  • oczka z papieru, do pobrania tutaj : oczy pdf

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

JAJKO NA TALERZU

Już ostatni zakręt przed Świętami, a mamy dla Was jeszcze garść inspiracji na proste i efektowne zadania manualne. Choć wszyscy użyją tych samych materiałów, każda praca będzie inna i oryginalna. Technika ta pozwala na dowolny dobór kolorów i  eksperymentowanie z wzorami, które mogą być regularne i symetryczne albo całkiem nieuporządkowane i szalone. Nazwałyśmy ten pomysł jajkiem na talerzu, ponieważ potrzebne nam będą:

  • papierowe talerzyki
  • kolorowe włóczki
  • mały dziurkacz
  • nożyczki

 

WYKONANIE:

Na środku papierowego talerzyka wycinamy otwór w kształcie jaja. Musi być on na tyle duży, żeby do środka zmieścił się dziurkacz. Kolejny krok to wykonanie raz przy razie na obrzeżach jajka dziurek. Następnie przez dziurki przewlekamy włóczkę zawiązując końcówki nici. Wykonanie zadania zajmuje około 30 minut.

Zobaczcie jak różnorodne i efektowne są te prace:

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

Zakładki do książki z książki

Tak jak zapowiadałyśmy kwiecień będzie się kręcił wokół książek. Polecałyśmy już książki, wybierałyśmy z nich cytaty godne zapamiętania, był nawet konkurs z książką w roli głównej. Teraz chcemy Wam przedstawić propozycję drobnej pracy plastycznej z książką w roli głównej. Mowa jest o zakładkach do książek.

W mojej szkolnej bibliotece widziałam ostatnio karton na ziemi z książkami, których już nikt nie chce, nikt nie czyta, a stan ich był raczej nieciekawy. Krótko mówiąc czekały na swą ostatnią podróż do skupu makulatury. Wtedy nasunął mi się pomysł, żeby dać im drugie życie, wykorzystać to co z nich zostało. Zawsze podobały mi się rysunki na kartkach z książek. Nigdy ich nie robiłam, bo miałam już wielkie wyrzuty sumienia, jak chciałam coś lekko w książce podkreślić. Tym razem nadarzyła się okazja, żeby to zrobić. Użyjmy niechcianych już stron. Oklejmy grubszy brystol kartką z książki. Niech zakładka zawiera zarówno rysunek, jak i jeden z cytatów o czytaniu i książkach, które dla was przygotowaliśmy. Nic skomplikowanego, ale uroczego w swojej prostocie. Przy tym wszystkim zrobiło nam się zadanie w 100% recyklingowe.

Kto czyta książki

oprac. Magdalena Buda i Iza Banaszczyk