Myślenie wizualne i (nie)zwyczajne notatki

Z wielką przyjemnością korzystamy z MYŚLENIA WIZUALNEGO tworząc notatki ze szkoleń , spotkań, naszych kreatywnych burz mózgów 🙂 Wciąż staramy się rozwijać te umiejętności i „zarażać” nimi innych. Nasz cykl Od myślenia wizualnego do mapy myśli https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/05/19/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iv/  jeszcze się nie zakończył. Ostatni , siódmy już odcinek opublikujemy we wrześniu. Tymczasem dzielimy się notatkami – plakatami z naszych wakacyjnych szkoleń.

36579020_659370301070354_2042598605306462208_n[1]

36564854_659370324403685_6593535128830476288_n[1]

tutoring 6

tutoring 5

tutoring 2

tutoring 4         tutoring 1          tutoring 7    tutoring 8      tutoring 9      tutoring 10     tutoring 11    tutoring 14      tutoring 15Jeszcze dwie złote myśli:

tutoring 12  37208269_2265451080148142_1603899392878706688_n

Wakacyjnie pozdrawiamy

Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

Reklamy

Od myślenia wizualnego do mapy myśli. Część VI EMOCJE

      Każdy komunikat zabarwiony emocjonalnie ma większą siłę rażenia. Już niemowlęta mają tę umiejętność podążania wzrokiem za twarzą drugiego człowieka i dłużej skupiają się na tego rodzaju bodźcach niż na innych (Johnson i in., 1991). Ma to niewątpliwie charakter adaptacyjny, obserwowanie twarzy innych ludzi jest podstawową umiejętnością dla prawidłowego przebiegu rozwoju społecznego. A skoro twarz to i emocje, ich zmienność, plastyczność i komunikaty, które za sobą niosą mają znaczenie. Dlatego te proste ikony przedstawiające uczucia w bardzo schematyczny sposób, przydadzą się nam do stworzenia mapy myśli, wspomagającej proces uczenia się. Zastosowanie rysunków mających w sobie ładunek emocjonalny z całą pewnością zwiększy efektywność zapamiętywania, a potem wydobywania informacji.

Idąc tym tropem warto później wzbogacić swój emocjonalny słownik rysunkowy o kolejne rysunki. Niech uczniowie dowolnie składają w całość oczy, usta, brwi tworzą coraz to nowe emotikony, niech przypiszą im adekwatne nazwy emocji i uczuć.

emocje do mapy myśli

O emocjach pisałyśmy wcześniej tu: https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/02/25/emocje/

i tu:  https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/03/17/o-zlosci/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/05/18/o-smutku/

Nasze wizualne puzzle służące do poskładania mapy myśli w jedną logiczną, praktyczną ale też kreatywną całość, mają już wszystkie niezbędne elementy. Dlatego w siódmej, ostatniej części naszego krótkiego kursu zobaczycie gotowe mapy myśli.

oprac. Magda i Iza

 

Od myślenia wizualnego do mapy myśli. Część V

Nasz siedmioczęściowy kurs myślenia wizualnego ma już prawie wszystkie elementy potrzebne do stworzenia mapy myśli. Brakuje jednak bardzo ważnego elementu, który pozwala na łączenie ze sobą pojęć. Najszybciej, najprościej i najbardziej komunikatywnie tworzymy połączenia za pomocą strzałek. Mogą być one całkiem zwyczajne, ale mogą też urozmaicać  zapis graficzny.

Potrenujmy rysowanie tych siedmiu rodzajów strzałek, a potem wymyślmy swoje własne.

Do tej pory nasz mini kurs obejmował następujące elementy:

pismo:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/01/21/kaligrafia-dla-poczatkujacych/

ramki:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/07/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli/

chmurki (dymki):

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/22/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iii/

ludzie:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/05/19/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iv/

 

Od myślenia wizualnego do mapy myśli. Część IV

Szybki kurs rysowania czyli „Od myślenia wizualnego do mapy myśli” daje naszym uczniom narzędzia wspomagające samodzielne uczenie się. Bowiem nie o rysunek tu chodzi i jego wartość artystyczną, ale o przekonanie, że rysować na własny użytek każdy potrafi. Tekst wzbogacony o ilustrację zostaje w pamięci na dłużej, a co ważniejsze nawet –  łatwiej daną informację z magazynu pamięci wydobyć gdy zakotwiczymy ją o wizualną podpowiedź. Finałem naszego kursu będzie mapa myśli, w której wykorzystamy wszystkie przedstawione w filmikach elementy, będą to :

pismo:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/01/21/kaligrafia-dla-poczatkujacych/

ramki:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/07/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli/

chmurki (dymki):

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/22/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iii/

a dzisiaj dołączą ludzie:

Trochę cienia, a tyle zmienia!

Widać, że prosty i schematyczny rysunek może przejść ewolucję. Każdą postać możemy wzbogacić o różne charakterystyczne dla niej cechy. Pokombinujmy z różnym ustawieniem rąk i nóg to nasz bohater zacznie postawą ciała wyrażać emocje.

Zrealizujcie na lekcji ten krótki, rysunkowy kurs a przekonacie się, że uczniowie nie powiedzą Wam już : „Proszę Pani , a ja nie umiem narysować człowieka.”

oprac. Magda i Iza

Od myślenia wizualnego do mapy myśli. Część III

W 7 krokach od myślenia wizualnego do mapy myśli. Za sobą mamy już 2

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/01/21/kaligrafia-dla-poczatkujacych/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/07/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli/

a dzisiaj robimy krok 3 i bierzemy na warsztat chmurki, a bardziej precyzyjnie pisząc – dymki.

W zależności od kształtu chmurki może ona przedstawiać różne rodzaje wypowiedzi. Chmurkę owalną lub okrągłą stosuje się do wypowiedzi zwyczajnych. Chmurki kanciaste, przypominające gwiazdę, oznaczają krzyk, gniew lub wyrażają emocje. Chmurka przypominający znaki dymne oznacza myśl, niewypowiedzianą na głos. Do kształtów chmurek dodałyśmy jeszcze cień, żeby stały się one takie trochę 3D, bardziej urozmaicone. W sumie to tak niewiele, a  dużo zmienia.

Tak jak w przypadku ramek, przypominamy, że pisząc słowa, które mają znaleźć się w chmurkach pamiętajmy o jednej bardzo ważnej zasadzie: Najpierw piszemy tekst, a potem otaczamy go chmurką. Nigdy na odwrót, bo tekst będzie za duży albo za mały w stosunku do chmurki i straci walor estetyczny.

Zapraszamy zatem na kolejny szybki kurs:

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda