Skończyłem! Co mogę teraz zrobić?

To pomysł znany i dość często stosowany w klasach I-III. Niestety nie wiemy, kto jest autorem, a może raczej popularyzatorem kącików „Skończyłem! Co mogę teraz zrobić? ” Może ktoś z czytelników jest w stanie wskazać pomysłodawcę tej idei? My znamy tego typu inspiracje z grup OKzeszyt, czyli oceniania kształtującego. Jednak jeszcze wiele lat temu widziałyśmy takie kąciki na zdjęciach z amerykańskich szkół i wydaje nam się, że stamtąd przywędrował ten pomysł.

Stworzenie w klasie takiej przestrzeni z podpowiedzią, co może zrobić uczeń, który skończył swoją pracę, sprawia, że znikają niektóre klasowe problemy. Dajemy dzieciom możliwość wyboru, zgadzamy się na indywidualne tempo pracy, zaspokajamy potrzebę odpoczynku oraz ciekawość poznawczą, stawiamy wyzwania intelektualne. A równocześnie cały czas uczymy zasady doprowadzania zadań do końca i pokazujemy, że przyjemne następstwa mogą być natychmiastowe.

Oto „oprzyrządowanie” kącika „Skończyłem…” przygotowane przez nas dla pewnej klasy pierwszej. Może i wam przydadzą się takie rysunkowe podpowiedzi:

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

Zmalujcie wspólnie pierwszą godzinę wychowawczą

Od jakiegoś czasu staramy się zachęcić Was i waszych uczniów do rysowania i udowodnić, że „rysować każdy może, trochę lepiej, trochę gorzej”, a efekty są zaskakujące i wspaniałe.

Dla tych, co zakochali się w rysowaniu i chcą tę pasje przekazać swoim podopiecznym, mamy przykład godziny wychowawczej do wykorzystania już we wrześniu.

1.Jeżeli mamy nową grupę, która nie zna się najlepiej i my jej nie znamy, to z poniższych lekcji wybierzmy tylko po trzy przykłady (nie więcej, bo zabraknie nam czasu) i porysujmy wspólnie:

Będzie to chwila wyciszenia, bo przecież rysowanie wycisza.

2. Przedstawmy się za pomocą myślenia wizualnego swoim nowym uczniom. Pamiętajmy, żeby nie umieszczać za dużo informacji, narysujmy co lubimy robić, jacy jesteśmy, co mamy.

Jestem Magda, umiem mówić po niemiecku i uczę niemieckiego, dużo czytam i bloguję. Bardzo lubię zwierzęta. W domu mam psa, Zoję. A w wolnym czasie najchętniej jeżdżę na rowerze i pływam. Rysowanie jest dla mnie ważne.

A to Magda – da się „rozczytać”, co umie, robi i lubi?

3. Teraz niech każdy przedstawi się rysunkowo. Wystarczy niecałe 10 min na rysowanie, a potem zaprezentujmy się swojej nowej klasie. Dzięki prostym rysunkom, będziemy mogli pokazać to, co trzeba by było opisywać i opisywać i opisywać… Przedstawiając swoje prace poznamy się i przede wszystkim więcej zapamiętamy. A jak większość z nas jest nowa, to jest co zapamiętywać.

4. Na koniec możemy za pomocą masy mocującej przyczepić kartki z tymi rysunkowymi wizytówkami do pustej ściany w klasie. W ten sposób powstanie galeria portretu, a zaglądając do niej dalej możemy wzajemnie się poznawać. Nie będzie to wtedy tak zwana tradycyjna i oklepana jednak już klasowa gazetka, tylko „gadająca ściana” stworzona i skomponowana tu i teraz przez uczniów.

Prosta godzina wychowawcza w trzech krokach, ale czasami proste rozwiązania są dobrymi rozwiązaniami.  

oprac. Iza Banaszczyk, Magdalena Buda

Sketchnoting jako innowacja w szkole

Przeglądając zeszyty uczniów klas IV -VI możemy stwierdzić, że z powodu dużej liczby już przygotowanych ćwiczeń, uczniowie nie do końca potrafią tworzyć własne notatki. Przechodząc do klas gimnazjalnych (aktualnie klas VII), w których nie korzysta się już  z gotowych zeszytów ćwiczeniowych, problem z tworzeniem zapisów z lekcji się pogłębia.  W podręcznikach znajdujemy często tekst jednolity, tylko z kilkoma pogrubionymi wyrazami i podopieczni nie potrafią się z nich uczyć. Dzieci zapisując słowa nauczyciela skupiają się na poprawności ortograficznego zapisu bardziej, niż słowach nauczyciela. Potrzebne jest stworzenie programu, który pomoże w podniesieniu poziomu uczenia się, pracy własnej ucznia, doskonaleniu umiejętności opisanych w podstawie programowej danych przedmiotów.

Obraz1

Korzystając z wiedzy o zainteresowaniach dzieci dzisiejszymi trendami przekazu tekstu za pomocą obrazu (ogłoszenia, reklama, TV, Internet), możemy przewidzieć pozytywne wyniki po wdrożeniu wskazanego programu. W próbach przeprowadzonych z kilkoma uczniami klasy VI szkoły podstawowej na lekcjach przyrody i języka polskiego, spodziewane wyniki potwierdziły się.

ogólnieWadą może być uczucie “NIE POTRAFIĘ” na początku spotkań, które szybko mija.

CZYM JEST MYŚLENIE WIZUALNE

Myślenie wizualne jest połączeniem zapisu klasycznego z dodatkiem obrazów, ikon i rysunków. Jest to sposób na uniwersalną komunikację i prosty przekaz rozumiany przez wszystkich ludzi.

str1

Prostych ikon przedmiotów i sytuacji, każdy może się nauczyć i dzięki ich powszechnie rozumianej formie też odczytać. Stosując myślenie wizualne więcej i na dłużej jesteśmy w stanie zapamiętać.   Wizualizacja wzmacnia proces rozumienia, zapamiętywania, jak również rozwija kreatywność.

Obraz2Obrazy poruszają wyobraźnię, połączone ze słowami wpływają na aktywność obu półkul mózgowych. Ten proces powoduje tworzenie się nowych połączeń pomiędzy komórkami nerwowymi i ułatwia lepsze zapamiętywanie  (źródło: P. Świętek , vis wykaz literatury).

oprac. Vitia Hoffmann

o myśleniu wizualny pisałyśmy też tutaj:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/01/21/kaligrafia-dla-poczatkujacych/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/07/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/22/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iii/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/05/19/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iv/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/06/05/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-v/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/06/14/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-vi-emocje/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/07/27/myslenie-wizualne-i-niezwyczajne-notatki/

Myślenie wizualne i (nie)zwyczajne notatki

Z wielką przyjemnością korzystamy z MYŚLENIA WIZUALNEGO tworząc notatki ze szkoleń , spotkań, naszych kreatywnych burz mózgów 🙂 Wciąż staramy się rozwijać te umiejętności i „zarażać” nimi innych. Nasz cykl Od myślenia wizualnego do mapy myśli https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/05/19/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iv/  jeszcze się nie zakończył. Ostatni , siódmy już odcinek opublikujemy we wrześniu. Tymczasem dzielimy się notatkami – plakatami z naszych wakacyjnych szkoleń.

36579020_659370301070354_2042598605306462208_n[1]

36564854_659370324403685_6593535128830476288_n[1]

tutoring 6

tutoring 5

tutoring 2

tutoring 4         tutoring 1          tutoring 7    tutoring 8      tutoring 9      tutoring 10     tutoring 11    tutoring 14      tutoring 15Jeszcze dwie złote myśli:

tutoring 12  37208269_2265451080148142_1603899392878706688_n

Wakacyjnie pozdrawiamy

Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

Od myślenia wizualnego do mapy myśli. Część VI EMOCJE

      Każdy komunikat zabarwiony emocjonalnie ma większą siłę rażenia. Już niemowlęta mają tę umiejętność podążania wzrokiem za twarzą drugiego człowieka i dłużej skupiają się na tego rodzaju bodźcach niż na innych (Johnson i in., 1991). Ma to niewątpliwie charakter adaptacyjny, obserwowanie twarzy innych ludzi jest podstawową umiejętnością dla prawidłowego przebiegu rozwoju społecznego. A skoro twarz to i emocje, ich zmienność, plastyczność i komunikaty, które za sobą niosą mają znaczenie. Dlatego te proste ikony przedstawiające uczucia w bardzo schematyczny sposób, przydadzą się nam do stworzenia mapy myśli, wspomagającej proces uczenia się. Zastosowanie rysunków mających w sobie ładunek emocjonalny z całą pewnością zwiększy efektywność zapamiętywania, a potem wydobywania informacji.

Idąc tym tropem warto później wzbogacić swój emocjonalny słownik rysunkowy o kolejne rysunki. Niech uczniowie dowolnie składają w całość oczy, usta, brwi tworzą coraz to nowe emotikony, niech przypiszą im adekwatne nazwy emocji i uczuć.

emocje do mapy myśli

O emocjach pisałyśmy wcześniej tu: https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/02/25/emocje/

i tu:  https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/03/17/o-zlosci/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/05/18/o-smutku/

Nasze wizualne puzzle służące do poskładania mapy myśli w jedną logiczną, praktyczną ale też kreatywną całość, mają już wszystkie niezbędne elementy. Dlatego w siódmej, ostatniej części naszego krótkiego kursu zobaczycie gotowe mapy myśli.

oprac. Magda i Iza

 

Od myślenia wizualnego do mapy myśli. Część V

Nasz siedmioczęściowy kurs myślenia wizualnego ma już prawie wszystkie elementy potrzebne do stworzenia mapy myśli. Brakuje jednak bardzo ważnego elementu, który pozwala na łączenie ze sobą pojęć. Najszybciej, najprościej i najbardziej komunikatywnie tworzymy połączenia za pomocą strzałek. Mogą być one całkiem zwyczajne, ale mogą też urozmaicać  zapis graficzny.

Potrenujmy rysowanie tych siedmiu rodzajów strzałek, a potem wymyślmy swoje własne.

Do tej pory nasz mini kurs obejmował następujące elementy:

pismo:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/01/21/kaligrafia-dla-poczatkujacych/

ramki:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/07/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli/

chmurki (dymki):

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/22/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iii/

ludzie:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/05/19/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iv/

 

Od myślenia wizualnego do mapy myśli. Część IV

Szybki kurs rysowania czyli „Od myślenia wizualnego do mapy myśli” daje naszym uczniom narzędzia wspomagające samodzielne uczenie się. Bowiem nie o rysunek tu chodzi i jego wartość artystyczną, ale o przekonanie, że rysować na własny użytek każdy potrafi. Tekst wzbogacony o ilustrację zostaje w pamięci na dłużej, a co ważniejsze nawet –  łatwiej daną informację z magazynu pamięci wydobyć gdy zakotwiczymy ją o wizualną podpowiedź. Finałem naszego kursu będzie mapa myśli, w której wykorzystamy wszystkie przedstawione w filmikach elementy, będą to :

pismo:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/01/21/kaligrafia-dla-poczatkujacych/

ramki:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/07/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli/

chmurki (dymki):

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/22/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iii/

a dzisiaj dołączą ludzie:

Trochę cienia, a tyle zmienia!

Widać, że prosty i schematyczny rysunek może przejść ewolucję. Każdą postać możemy wzbogacić o różne charakterystyczne dla niej cechy. Pokombinujmy z różnym ustawieniem rąk i nóg to nasz bohater zacznie postawą ciała wyrażać emocje.

Zrealizujcie na lekcji ten krótki, rysunkowy kurs a przekonacie się, że uczniowie nie powiedzą Wam już : „Proszę Pani , a ja nie umiem narysować człowieka.”

oprac. Magda i Iza