Banki pomysłów to nasza specjalność

Stało się tradycją, że  rozpoczynamy sezon spotkań grup nauczycielskiej aktywności Dniem Kreatywnej Pedagogiki na początku października, a kończymy uroczystym finałem w czerwcu. Zawsze przy okazji tych spotkań dzielimy się pomysłami dydaktycznymi, zatem stoiska edukacyjne to nasza specjalność. Podczas tegorocznego finału gościem specjalnym są szkolne biblioteki, dlatego możemy liczyć na mnóstwo książkowych inspiracji.

2-2Pomysły płynące wprost z dobrej literatury dla dzieci i młodzieży pojawiły się już na początku sezonu 2016/2017. Przypominamy zatem bank pomysłów przygotowany przez Martę Jankowską i Ewę Soboń.

IMG_2377

IMG_2369

Strzałem w dziesiątkę okazały się „TURLANE OPOWIEŚCI” https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2016/10/10/wyturlaj-sobie-opowiesc/

IMG_2632

Były też kapelusze Edwarda de Bono

IMG_2378

IMG_2367

IMG_2584

Pomysł na teatrzyk cieni i cztery zwykłe miski, https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/04/18/cztery-zwykle-miski/ :

IMG_2371

IMG_2372

14800918_352320045108716_1358838645_n

Barwnie, różnorodnie i inspirująco będzie i tym razem. Zapraszamy 6 czerwca od godziny 15.00 do Europejskiego Centrum Solidarności po nowe pomysły do zabrania ze sobą do szkoły i do przedszkola.

oprac. Iza Banaszczyk

 

 

 

O smutku…

Było „O złości…” niech teraz będzie „O smutku…” Realizując  cykl warsztatów w ramach projektu „Plastyczne uczucia” możemy przyjrzeć się każdej z podstawowych emocji, jak pod lupą, poświęcić jej dłuższą chwilę i dać  dzieciom czas na podzielenie się własnymi przeżyciami. Wiele problemów w grupie rozwiązuje się, gdy potrafimy identyfikować i nazywać uczucia, gdy jesteśmy ich świadomi i nabywamy umiejętność zauważania ich u innych i reagowania adekwatnie do sytuacji. Dlatego proponując pomysły na warsztaty zakładamy, że znajdzie się na nie czas i miejsce w codziennym szkolnym programie i że temat zostanie potraktowany tak samo poważnie jak tabliczka mnożenia, kalendarz pogody, czy szlaczki litero podobne. Sprawdzając nasz pomysł w kilkunastu gdańskich szkołach przekonałyśmy się, że dzieci z niecierpliwością czekają na kolejne warsztaty i z zapałem zgadują jakim uczuciem się teraz zajmiemy. Co ważne, widać coraz większą otwartość i aktywność osób, które na początku były raczej wycofane i mniej chętne. Najbardziej cenna jednak obserwacja dotyczy reakcji i zachowania dzieci, o których nauczyciel mówi nam, że „sprawiają w klasie największe trudności wychowawcze”. Otóż są to zazwyczaj najbardziej zaangażowani, mający najwięcej do powiedzenia znawcy tematu uczuć, chętnie dzielący się swoimi doświadczeniami i przemyśleniami.  Może dzięki formule warsztatów zyskują w końcu  możliwość szczerej rozmowy, bez oceniania i dawania dobrych rad? A może jest to dla nich moment, w którym szybko „zdobywają narzędzia” do poznania i poradzenia sobie z emocjami i „nie muszą już źle się zachowywać” ? Żeby znaleźć odpowiedź na te pytania trzeba było podejść do tematu naukowo, ale teraz nie miejsce i czas na to.

i-billy-i-tajemniczy-kot[1]

 

 

Miało być o smutku. Przedstawiamy zatem kolejny scenariusz warsztatów wraz z dokładnym opisem ich przebiegu oraz niezbędnych pomocy dydaktycznych. Ponownie inspiracją jest książka, z tym samym bohaterem, co poprzednio, czyli chłopcem o imieniu Billy.

 

 

PLASTYCZNE UCZUCIA — kopiaPLASTYCZNE UCZUCIA — kopia (3)PLASTYCZNE UCZUCIA — kopia (2)

Prace dzieci, projekt maskotki, która pocieszy w momencie, gdy będzie im smutno:

20161215_124039

Czarno – białe ramki, które zostały wykorzystane w tych pracach można znaleźć i pobrać na naszym blogu : https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2016/11/17/wstaw-to-w-ramki/

Sposoby na poradzenie sobie ze smutkiem z dziecięcej perspektywy wraz z miejscem na kolejne pomysły dzieci:

PRZYTULIĆ SIĘ MOCNO DO MAMY, TATY (1)

Sposoby na poradzenie sobie ze smutkiem, dokument do pobrania: sposoby na poradzenie sobie ze smutkiem

Przypominamy także pomysł na warsztaty „O złości”, dokładny opis i materiały znajdziecie tutaj: https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/03/17/o-zlosci/

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

 

Przestrzeń w edukacji czyli szkolne biblioteki

Dziś obchodzimy Dzień Bibliotekarza, czyli w naszych realiach raczej Dzień Bibliotekarki 🙂 Panowie, w tej grupie zawodowej jesteście w ogromnej mniejszości. Dla nas to święto stało się inspiracją do napisania kilku słów o „środowisku naturalnym” każdego bibliotekarza. Widzimy jak małymi krokami zmienia się przestrzeń w bibliotekach. Na pewno  na większą skalę dzieje się to w placówkach publicznych, miejskich, gminnych. W naszej trójmiejskiej okolicy przykładów znajdziemy wiele. Jeśli jeszcze nie mieliście okazji to warto zajrzeć do świetnie zaprojektowanych miejsc, takich jak:

1. SOPOTEKA http://mbp.sopot.pl/placowki/sopoteka-galeria-kultury-multimedialnej/

3D8_4923_24-1_2048zdjęcie: Tom Kurek

2. STACJA KULTURA W RUMII http://www.dziennikbaltycki.pl/artykul/3573419,rumia-stacja-kultura-na-dworcu-pkp-otwarta-zdjecia-wideo,id,t.html

5415755e90446_o,size,1068x623,q,71,h,031efdzdjęcie ze strony http://www.sikorawnetrza.com

Właśnie ta biblioteka podbiła w tym roku serca międzynarodowego jury i wygrała konkurs Library Interior Design Awards. To jedyna europejska placówka, która odniosła taki sukces w tej edycji. To obecnie najładniejsza biblioteka na świecie.

3. KOCYK I KSIĄŻKA, filia nr 5 MBP w Sopocie, http://mbp.sopot.pl/placowki/filia-nr-5/

10626392_10152697045331405_404929197393651189_ozdjęcie pochodzi ze strony : http://www.mbp.sopot.pl

4. BIBLIOTEKA POD KOTEM I MYSZĄ, filia WMBP w Gdańsku, http://www.wbpg.org.pl/filia_nr_7

569fb8922db64_kotimysz06zdjęcie pochodzi ze strony: http://www.sztuka-wnetrza.pl/spolecznosc/projekt/1212/biblioteka-pod-kotem-i-mysza-w-gdansku-polska-architektura-xxl-2015-woj-pomorskie

W całym kraju takich inspiracji w przestrzeni publicznej, na szczęście, jest coraz więcej. Jak  na tym tle   wglądają szkolne biblioteki i czy one mają szansę przejść takie rewolucyjne zmiany przestrzenne i mentalne? Bo przecież nie tylko o rozwiązania architektoniczne tutaj chodzi i o przyjemne dla ciała i ducha miejsce. Równie ważna jest też funkcja, którą biblioteka ma pełnić. Myślenie o niej, jako o wypożyczalni książek już dawno „przeszło do lamusa”. Planując zmiany najpierw musimy sobie zadać następujące pytania:  Komu ma służyć to miejsce? Jakiej biblioteki potrzebują uczniowie i nauczyciele? Jak chcą spędzać w niej czas? Co ma się tutaj dziać? Pytania te zadajmy także bezpośrednim odbiorcom, czyli uczniom i nauczycielom. Dopiero zbierając informacje o potrzebach grupy możemy zacząć tworzyć projekt na miarę danej szkoły dostosowując go do realnych możliwości, chociażby tych budżetowych. W takim duchu przebiega proces Design Thinking, czyli  „tworzenia innowacyjnych produktów i usług w oparciu o głębokie zrozumienie problemów i potrzeb użytkowników”  (http://designthinking.pl/co-to-jest-design-thinking/).

Mniej więcej taką ścieżkę projektową wciela właśnie w życia jedna z gdańskich szkół, ZSO nr 8. Na razie pokażemy Wam zdjęcia projektu własnoręcznie przygotowanego przez uczniów, pracujących pod okiem pani Katarzyny Szpernalowskiej.

18379526_454336094907110_129676160_o[1]

18378662_454336314907088_1374869782_o[1]

18406028_454336118240441_240236055_o[1]

18405291_454336161573770_604162799_o[1]

Bardzo realistyczny i profesjonalny jest ten projekt dlatego jesteśmy bardzo ciekawi jak będzie wyglądała gotowa już biblioteka. Obiecujemy, że zrobimy po wakacjach fotorelację. Czekamy również na zdjęcia Waszych bibliotek, jeśli macie tak inspirujące wnętrza, prosimy o kontakt. Chętnie przygotujemy kolejny artykuł ze zbiorem pomysłów.

Mamy jeszcze dla Was wyszukane w serwisie społecznościowym Pinterest zdjęcia rozwiązań architektonicznych oraz niskobudżetowych inspiracji hand made z książką w roli głównej.

Książki dostępne „od ręki” zachęcające najmłodszych do sięgania na półkę i kuszące kolorową okładką. Do tego przyjemne i wygodne miejsce do oglądania i czytania.

8e4db18cf63e67dd234adbc1251b17f767e9dbd92074eabf47ae486ae8bc8f14

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

Jak pracować z dzieckiem z zespołem Aspergera w domu i szkole

Na koniec „miesiąca książki” polecamy Wam poradnik dla rodziców i nauczycieli, którego głównym bohaterem jest dziecko z zespołem Aspergera. Książka ukazała się na początku kwietnia, więc jest w nowościach Wydawnictwa Harmonia,

17760119_1499377963415223_1828510448132583774_n[1]

Co znajdziecie w poradniku?

Na początku kryteria diagnostyczne według obowiązujących klasyfikacji medycznych, następnie założenia w oparciu, o które warto planować pracę z dzieckiem podzielone na cztery obszary:

1. akceptacja i zrozumienie

2. odpowiednia organizacja otoczenia

3. stosowanie jasnego sytemu zasad i konsekwencji

4. bazowanie na mocnych stronach, uzdolnieniach.

Częścią zasadniczą są jednak konkretne porady i wskazówki jak pomóc dziecku przezwyciężyć trudności, jak wspierać je w jego własnym rozwoju, czego nie przegapić, na czym najbardziej się skupić. Poradnik jest napisany bardzo konkretnie i praktycznie, według logicznego porządku, który dyktują poszczególne objawy. Tak, na przykład pod hasłem : ” Twój uczeń ma zwykle znaczne trudności w tworzeniu właściwych dla jego wieku związków z rówieśnikami opartych na wspólnej zabawie, wspólnych zainteresowaniach, odczuciach ” , znajdują się zarówno pomysły na pracę z klasą , jak i indywidualnie z dzieckiem z ZA. Dodatkowo w tekście znaleźć można przykłady historyjek społecznych, które są jednym ze skutecznych narzędzi do rozwijania kompetencji interpersonalnych i radzenia sobie w sytuacjach grupowych. Skoro pomysły są z „życia wzięte” i wynikają z wieloletnich doświadczeń nie mogło zabraknąć dziecięcych powiedzonek, cytatów i anegdot, takich jak ta kartka znaleziona kiedyś po sąsiedzku, bez wątpienia napisana przez dorosłą osobę z zespołem Aspergera:

CISZA NOCNA 3

Zapraszamy do lektury!

Autorki: Izabela Banaszczyk i Joanna Chromik – Kovacs

Wcześniej ukazała się jeszcze historia adresowana do dzieci, w formie ilustrowanego opowiadania wraz ze scenariuszem warsztatów dla klasy:

15107490_1840491922892361_3564405099186103131_n[2]

Na koniec jeszcze polecana przez nas literatura, która może okazać się przydatna dla osób pragnących głębiej i szerzej zająć się zagadnieniami związanymi z diagnozą, etiologią, terapią i wsparciem dzieci i dorosłych z zespołem Aspergera:

Polecana literatura:

  1. Attwood T. (2006). Zespół Aspergara. Przeł. M. Łamacz. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka.
  2. Attwood T. (2013). Zespół Aspergera. Kompletny przewodnik. Przeł. A. Sawicka – Chrapkowicz. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.
  3. Attwood T., Henault I., Dubin N. (2015). Seksualność osób z autyzmem w kontekście prawnym. Przeł. . Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.
  4. Borkowska A. (2010). Zrozumieć Świat ucznia z zespołem Aspergera. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.
  5. Borkowska A., Grotowska B. (2012). Codzienność dziecka z zespołem Aspergera. Okiem rodzica i terapeuty, Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.
  6. Brauns A. (2009). Barwne cienie i nietoperze. Życie w autystycznym świecie, Przeł. I. Czyżewska – Dyrała. Poznań: Media Rodzina.
  7. Budzińska A., Wójcik M.(2010): Zespół Aspergera. Księga pytań i odpowiedzi, Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.
  8. Frith U. (red.). (2005): Autyzm i zespół Aspergera. Przeł. B. Godlewska. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL.
  9. Gray C., White Abbie Leigh (2005). Ja i mój świat – historyjki społeczne. Przeł. M. Michalski Warszawa, Fraszka Edukacyjna.
  10. Gray C. (2014). Nowe historyjki społeczne. Przeł.. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.
  11. Hėnault I. (2015). Zespół Aspergera a seksualność. Od dojrzewania poprzez dorosłość. Przeł.. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.
  12. Hoopmann K. (2012). Wszystkie koty mają zespół Aspergera. Przeł.. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Linia.
  13. Jackson L. (2005). Świry, dziwadła i Zespół Aspergera. Przeł.. Warszawa: Fraszka Edukacyjna we współpracy z Fundacją Synapsis.
  14. Kasdepke G. (2010). Co to znaczy… 101 zabawnych historyjek, które pozwolą zrozumieć znaczenie niektórych powiedzeń (wyd. XIX). Łódź: Wydawnictwo Literatura.
  15. Kasdepke G. (2008). Powrót Bartusia, czyli Co to znaczy… po raz drugi (wyd.VI ). Łódź: Wydawnictwo Literatura.
  16. Kasdepke G. (2012). Wielka księga uczuć. Warszawa: Nasza Księgarnia.
  17. Kasdepke G. (2013). Bon czy ton. Savoir-vivre dla dzieci (wyd. XIV). Łódź: Wydawnictwo Literatura.
  18. Maciarz A., Biadasiewicz M. (2000). Dziecko autystyczne z zespołem Aspergera. Zielona Góra: Wydawnictwo Verbum.
  19. Rynkiewicz A. (2009). Zespół Aspergera – inny mózg, inny umysł. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia.
  20. Szatmari P. (2007). Uwięziony umysł. Opowieści o ludziach z autyzmem. Przeł. M. Sekerdej. Kraków: Wydawnictwo Znak.
  21. Willey L. H. (red.). (2006). Zespół Aspergera w okresie dojrzewania. Wzloty, upadki i cała reszta, Przeł. M Umińska, K. Umiński. Warszawa: Fraszka Edukacyjna we współpracy z Fundacją Synapsis.
  22. Winter M. (2006): Zespół Aspergera – co nauczyciel wiedzieć powinien, Przeł. E. Niezgoda. Warszawa: Fraszka Edukacyjna.

„Przed i po”

„Przed i po” czyli książka inspiracja. Dzieło bez słów, bez wyrażonej werbalnie treści. Jednak nie jest to po prostu książka obrazowa i przeznaczona dla najmłodszych.

18109520_1462681533773609_2081546368_n[1]

Obrazy w wersji przed i po łączy zawsze jakiś związek przyczynowo – skutkowy. Czasem bardzo prosty do rozszyfrowania, a czasem wymagający głębszego zastanowienia i refleksji. W wielu przypadkach przyda się wiedza przyrodnicza:

18052072_1462681757106920_2064828595_o[1]

18110627_1462682307106865_938491642_n[1]

18083881_1462683273773435_1369496000_o[1]

Nie zabraknie też takich, w których codzienne doświadczenia będą nieodzowne:

18073521_1462682180440211_1245304843_n[1]

18051829_1462682603773502_524137080_n[1]

Na podstawie tej książki możemy również stworzyć lekcję filozofii, etyki, j. polskiego, której tematem będzie przemijanie, upływ czasu, cykl życia:

18109917_1462682970440132_916250576_o[1]

Zobaczcie do czego nas zainspirowała ta książka. Oto nasze przed i po:

Kamienie są dwustronne. Po jednej stronie mamy „przed” po drugiej „po”. Zachęcamy Was do przygotowania ich  razem z dziećmi. Te rysowałyśmy zwykłymi pisakami, a utrwaliłyśmy je bezbarwnym lakierem do paznokci.

Jak można wykorzystać taką pomoc dydaktyczną w pracy z dziećmi?

Usiądźmy razem i losujmy kamyki. Każdy, kto wylosuje niech opowie co było przed, a co było po. Czasami nie jest to takie łatwe, a czasami „przed” może być również „po”, wszystko zależy od argumentacji. Jest to dobra gimnastyka umysłu, bo ćwiczymy myślenie logiczne i uzasadnianie swoich sądów.

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

Książka dotykowa

Tworzenie książki dotykowej to ogromna frajda. Na początku (jak to zwykle bywa) potrzebny jest pomysł. Potem idzie już gładko.

Warto przemyśleć jakich materiałów chcemy użyć. Najlepiej by ilustracje tworzyć z takich o różnorodnych fakturach. Znajdźmy coś miękkiego, szorstkiego, gładkiego, śliskiego, ciepłego, zimnego… Zamknijmy oczy i sprawdźmy, który materiał najlepiej nadaje się do stworzenia danego obrazka. Pod ręką warto mieć też dobry klej. I do dzieła!

_20170414_024603

Moja pierwsza książeczka dotykowa opowiada o stworzeniu świata. Tekst jest krótki i prosty. A ilustracje o różnorodnych fakturach stanowią jej serce. Jest tu futrzana ciemność (z nauszników mojej córki), chmurki z piórek, fale z worka na śmieci, obrys dłoni wycięty ze skórzanej rękawiczki, kontynenty z filcu… Bogactwo materiałów, które można wykorzystać jest ogromne. Warto pamiętać by były one trwałe i dobrze przymocowane.

_20170421_133015

_20170421_133002

_20170421_132951

_20170421_132723

_20170421_132709

_20170421_132653

_20170421_132632

_20170421_132606

Książeczki dotykowe podbijają serca dzieci. Czytanie rączkami to wspaniała i rozwijająca zabawa. Można wykorzystywać je na wiele sposobów, m.in. podczas warsztatów dotyczących osób niewidomych lub o upcyklingu*.

Co więcej do 10 maja trwa konkurs Kreatywnej Pedagogiki i Publicznego Przedszkola „Trzynastka” „Książka dotykowa dla KAŻDEGO”. Zadaniem uczestników jest właśnie stworzenie książeczki dotykowej. Nadesłane prace zostaną włączone do księgozbioru Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Gdańsku. Szczegóły konkursu , a także instrukcje jak stworzyć taką książeczkę krok po kroku znajdziecie TUTAJ https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/04/03/konkurs-ksiazka-dotykowa-dla-kazdego/

Pozostaje tylko puścić wodze fantazji i stworzyć coś zupełnie wyjątkowego – własną książeczkę dotykową. A duma z bycia autorem … Cóż jest absolutnie bezcenna! 🙂

_20170414_024258

* upcykling– forma przetwarzania wtórnego odpadów, w wyniku którego powstają produkty o wartości wyższej niż przetwarzane surowce.

oprac. Marta Jankowska

„Matematyka ze sznurka i guzika”

Kolejna książka warta uwagi, pełna inspiracji do konkretnych działań edukacyjnych, tym razem bohaterką jest matematyka. Polecamy Wam zatem „Matematykę ze sznurka i guzika”

20170420_135307

Już sam tytuł brzmi zachęcająco, a na pewno lepiej niż typowy podręcznik metodyczny dla nauczycieli nauczania początkowego. Nie mamy nic przeciwko takim podręcznikom, bo na nich trzeba zbudować swój warsztat pracy, ale jednak źródła inspiracji często bywają inne. Polecana przez nas książka przeznaczona jest dla dzieci w wieku 4-8 lat. Możemy ją wykorzystać w taki sposób, że każdego dnia z grupą lub klasą realizujemy jeden pomysł. Czytamy wstęp i opis zadania, a potem przystępujemy do działania. Dla dzieci będzie to na pewno o wiele ciekawsze niż tzw. karty pracy, bo pozwoli im działać na materiale konkretnym i wręcz dotknąć matematyki, doświadczyć jej na własnej skórze.

20170420_14043020170420_140801 Czego mogą nauczyć się dzieci, gdy skorzystacie z tej książki? Przede wszystkim myślenia logicznego, szacowania, myślenia operacyjnego, abstrahowania, myślenia analitycznego, kilku matematycznych pojęć.  Wszystko to w formie zabawy, czyli atrakcyjnej aktywności. Jednak największą wartością przekazywanego w tej lekturze podejścia do tematu jest możliwość rozbudzenia w dziecku wyobraźni i  pokazania mu , że matematyka jest obecna w otaczającym nas świecie i naprawdę przydatna w codziennym życiu.

Na zachętę pokażemy Wam jedno z zadań, które wręcz uwielbiają nasze dzieci:

20170420_140644

Oprócz rozwijania wyobraźni przestrzennej, nazywania figur geometrycznych i określania kierunków ćwiczymy tu komunikację w wielu jej aspektach, więc będzie to dobre ćwiczenie również dla dzieci, które mają problemy z mową bierną i czynną. Przyda się podczas terapii pedagogicznej, logopedycznej, czy rewalidacji.

Co robimy, krok po kroku?

20170420_1355321. Przygotowujemy dwa identyczne zestawy zwykłych drewnianych klocków na każdą parę dzieci. Razem z dziećmi nazywamy każdy klocek w zestawie, jego kształt i kolor oraz wprowadzamy nazwy ułożenia elementów, np. przed, na, z lewej strony, leży płasko, stoi, itp.

20170420_135636

 

 

 

 

2. Dzieci siadają na podłodze placami do siebie. Zaczyna pierwsza osoba z pary, która klocek po klocku układa swoją budowlę mówiąc głośno i dokładnie, co robi. Druga osoba w tym samym czasie stara się ze swojego zestawu klocków zbudować to samo bazując tylko na tym co słyszy.

 

 

 

 

 

20170420_135722

 

 

 

 

 

3. Na koniec dzieci porównują swoje budowle i ewentualnie wyjaśniają źródło zaistniałych pomyłek.

 

 

 

 

 

 

 

 

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda