Kury (niedomowe)

Kury, kurczaki, jajka to wiosenne i wielkanocne motywy odmieniane przez wszystkie przypadki w przedszkolach i edukacji wczesnoszkolnej.

Oto nasza tegoroczna inspiracja:

20190412_122035Przy okazji prosty pomysł na wykonanie nakrycia głowy – przebrania również innych zwierzęcych postaci.

Potrzebne nam będą tylko:

  • arkusz szarego papieru,
  • czerwona i pomarańczowa tektura,
  • zszywacz, nożyczki,
  • szablon

kura na głowę szablony

do pobrania:  kura na głowę szablony-skonwertowany

Rozmiar owalu wycinanego z szarego papieru dopasujemy do rozmiaru głowy dzieci. Wycięte elementy zszywamy zszywaczem, wpuszczając do środka grzebień i dziób. Na końcu przyklejamy z obu stron oczy.

20190412_122209Pomysł polecamy nie tylko na święta, przyda się też do przedstawień, grupowych zdjęć i różnego rodzaju szkolnych happeningów.

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

#kura #kogut #kurczak #przebranie #nakryciegłowy #wielkanocne #kuraprzebranie

Drogi czytelniku, 

jeśli podobają Ci się nasze pomysły, wykorzystaj je śmiało w pracy z uczniami. Natomiast jeśli chcesz dalej podzielić się tymi materiałami, to wspomnij o naszym blogu i jego autorkach, jako źródle inspiracji.

Reklamy

Jajka jak malowane

Pisanki, kraszanki, drapanki to tradycyjne techniki zdobienia jaj. U nas w tym roku jajka jak malowane, ale faktycznie nie malowane tylko lakierowane.

Pokazywałysmy już kiedyś tę technikę. Zdobiłyśmy lakierem kamienie. Efekt był zachwycający, a zabawa przy tym przednia.

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/07/13/lakier-nie-do-paznokci-czyli-magiczne-malowanie/

Przypominamy zatem ten genialny w swej prostocie pomysł. Niech wielkanocne jajka bedą w tym roku oryginalne.

20190323_141902Potrzebne nam będą:

  •  jednorazowe miseczki ( bo łatwo się brudzą i nie da się zmyć śladów po lakierze)
  • lakiery do paznokci ( mogą być używane, wykorzystamy wtedy te pozostałe resztki)
  • woda
  • wykałaczki
  • jednorazowe rękawiczki albo zmywacz do paznokci

Jak wykonać takie zdobienie? Zobaczmy krok po kroku:

IMG_6405IMG_3488IMG_0948IMG_9213Do miseczki wlewamy wodę, dodajemy dosłownie po jednej kropli lakieru w wybranych kolorach. Wykałaczką rysujemy, na powstałej barwnej plamie, kreskę. Wychodzi wtedy wzór podobny do pawiego oczka. Następnie zanurzamy jajko w wodzie w miejscu lakierowej wyspy i szybkim ruchem wyjmujemy. Odkładamy na chwilę do wyschnięcia.

Gotowe lakierowanki 🙂 prezentują się tak pięknie:

20190323_124818

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

 

Zające z koperty

Podobno zające wyskakują z kapelusza. Raz do roku prawdopodobnie przynoszą prezenty. A my zrobiłyśmy właśnie zające z koperty.

20190322_204630

Teraz już wiecie, że jedno z tych stwierdzeń jest prawdziwe. Chętnie podzielimy się z Wami tym pomysłem.

Potrzebne będą:

koperty z trójkątnym zamknięciem

pompony

tektura – 2 kolory

nożyczki i klej

nasz szablon

zając koperta szablonyWycinamy, przyklejamy i powstaje cała kolekcja zajęcy z koperty.

20190323_120932

Jak możemy je wykorzystać podczas lekcji?

Podzielcie się swoimi pomysłami.

 

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

Jak pączek…

Jeden klasyczny pączek o wadze 80 gramów ma 341 kilokalorii. Tradycja jedzenia pączków w TŁUSTY CZWARTEK na pewno nie ominie naszych szkół. Tego dnia paczki są dosłownie wszędzie, a skoro tak – niech będą także w literaturze i filmie 🙂

Tradycyjnie już proponujemy naszym uczniom taką grę słowną:

Wersja nr 1

W tytułach książek wymieniamy jedno słowo na słowo PĄCZEK i uzyskujemy takie oto nowe wersje znanych lektur:

„Harry Pączek i kamień filozoficzny”

„Pączek i insygnia śmierci”

„Stary pączek i morze”

„Władca pączków”

„Przeminęło z pączkiem”

„Cierpienia młodego Pączka”

„Pączkiem i mieczem”, itd…

Możemy to zadanie przeprowadzić w grupach , ogłaszając przy okazji konkurs na najbardziej zabawny tytuł, a nagrodą będzie oczywiście…. faworek, bo przecież paczków mają już wszyscy dosyć 🙂

explore thedeepestwaters

Wersja nr 2

Możemy wykorzystać fragment utworu literackiego bądź wiersz i w nim jedno, często powtarzające się słowo wymienić na PĄCZKA, np.

„Zasadził dziadek pączka w ogrodzie,

chodził tego pączka oglądać co dzień,

wyrósł pączek jędrny i krzepki…”

Tu trzeba będzie trochę „pogimnastykować się” z rymami, czyli zabawa twórcza na całego.

Wersja nr 3

Przygotowujemy dla uczniów zagadki literacko – cukiernicze. W analizowanych niedawno utworach stosujemy ten sam, co wyżej zamiennik, dodając niekiedy nieco lukru albo różanego dżemu. Uczniowie zgadują co to za utwór, np.:

  1. ” Wam, pączki, ludzkie oczy, uszy niepotrzebne; –

Płyńcie w duszy mej wnętrznościach,

Świećcie (lukrem) na jej wysokościach…”

( Adam Mickiewicz Dziady, część III, scena II Improwizacja)

2. ” Gdyż nie ma ucieczki przed pączkiem, jak tylko w innego pączka, a przed człowiekiem schronić się można jedynie w objęciach innego człowieka. Przed pupą zaś w ogóle nie ma ucieczki. Ścigajcie mnie, jeśli chcecie. Uciekam z pączkiem w rękach”

(Witold Gombrowicz Ferdydurke )

explore thedeepestwaters (1)

Wersja nr 4

W tytułach filmów i kreskówek wymieniamy jedno słowo na PĄCZKA i powstają wtedy:

„Lucky Pączek”

„Pączek kontra Cezar”

„Jak wytresować pączka”

„Gwiezdne pączki”

„Cztery pączki i pogrzeb” albo „Cztery wesela i pączek”

„Forest Pączek”

Prawie 350 kilokalorii do spalenia to wyzwanie ( ciekawe ile osób zjada tylko jednego pączka), więc wysiłek i intelektualny i śmiech mogą być tu pomocne, ale podejdźmy do sprawy naukowo:

Jak długo musielibyśmy intensywnie myśleć, żeby spalić kalorie zawarte w jednym pączku? Na to pytanie odpowie dr Tomasz Rożek:

https://tvnmeteo.tvn24.pl/informacje-pogoda/ciekawostki,49/zjadles-za-duzo-paczkow-mysl-intensywnie,192506,1,0.html

SMACZNEGO!

życzą Iza i Magda

 

 

 

 

 

 

 

 

Postanowienia czy marzenia noworoczne

Nowy Rok to dzień, w którym  wielu z nas robi postanowienia. Zastanawialiście się kiedyś dlaczego właśnie Nowy Rok skłania nas do tego typu działań, a nie np. urodziny czy jakieś święto. Może właśnie nowość nadchodzącego roku jest dla nas atrakcyjna? Przecież wszystko, co nowe budzi entuzjazm, zainteresowanie. Tak jest z nową grą, nowym ubraniem, nową zabawką. Na początku gramy, aż przychodzi moment, że owa gra się nam znudzi, ukochany sweter, który prawie nie zdejmowaliśmy, nie jest już taki ładny, a zabawka, nie taka interesująca.

Podobnie dzieje się z naszymi uczuciami. Gdy poznajemy nowe osoby, zaprzyjaźniamy się,  to często chcemy się spotykać, ze sobą rozmawiać, razem spędzać czas. A potem coraz rzadziej do siebie dzwonimy, znajdujemy wymówki, by odłożyć kolejne spotkanie, aż owa znajomość usypia. Z miłością jest trochę inaczej, chociaż rządzi się podobnymi prawami. Początki związków są burzliwe, namiętne, a potem miłość się uspokaja, wycisza, ale trwa.

Czy postanowienia noworoczne można rozpatrywać w takich samych kategoriach? Z entuzjazmem i zapałem planujemy nowy rok, a potem… Realizujemy 1% z całej długiej listy życzeń, celów, obietnic, deklaracji.

A może potraktujmy ten noworoczny zwyczaj jak zabawę, która pomimo swojej lekkiej formy da nam wgląd w samych siebie, w swoje pragnienia, potrzeby, możliwości, siłę, wytrwałość.

Zróbmy listę dzieląc ją na  postanowienia i marzenia noworoczne. Co to znaczy? Na postanowienia mamy tylko my wpływ, to od nas zależy, czy je zrealizujemy, np.wcześniejsze chodzenie spać, czy jakże popularna dieta. Marzenia natomiast w pewnym stopniu zależne są od innych osób lub szczęścia.

I tu pomysł na godzinę wychowawczą, która może być dobrą zabawą.

Przygotowujemy w sali kawałek wolnej ściany. Naklejamy za pomocą ozdobnej taśmy klejącej teksty różnych noworocznych postanowień. Niech będą bardzo różne, mniej i bardziej poważne. Ważny jest efekt wizualny, ma zachęcać do późniejszej aktywności.

Do ściany przymocowujemy również pustą kartkę i długopis na sznurku. To miejsce, gdzie każdy będzie mógł anonimowo zapisać swoje postanowienie.

Projekt bez tytułu (42)

Dajmy uczniom czas na pisanie w trakcie przerw. Niech kartka wisi w klasie przez dwie lekcje, albo cały szkolny dzień.

Jest to zadanie w stylu tzw. gadającej ściany dlatego ma swoją dynamikę, zalety i wady. Gdy zdejmiemy zapełnioną kartkę możemy na niej znaleźć różnego rodzaju treści. Znamy już trochę swoich uczniów, dlatego możemy przewidzieć jak podejdą do tego typu aktywności. Jeśli spodziewamy się niekulturalnych wpisów zamieśćmy obok krótką instrukcję, albo hasło w stylu: „Zanim napiszesz swoje postanowienie pomyśl, czy chciałaby je usłyszeć twoja babcia :)”.

Spis anonimowych postanowień niech stanie się materiałem do rozważań na godzinie wychowawczej. Czytamy na głos wszystkie deklaracje zaczynając od słów : „W nowym roku będę…..” Zadajemy klasie pytania i zachęcamy do dyskusji:

Czy robienie postanowień noworocznych ma sens?

Czy kiedykolwiek wytrwaliście w swoich postanowieniach? Jeśli tak, to jak długo to trwało? Czy cały rok?

Czy takie postanowienie motywuje do działania, do wprowadzenia zmian w życiu?

Teraz niech każdy z uczniów zapisze na czystej, białej kartce swoje własne postanowienia, niech będzie ich kilka, co najmniej 5.

Rozdajemy uczniom karty, które pomogą zamienić postanowienie w realny cel.

It's my most epic party yet!

karta do pobrania: moje postanowienie

Przygotowując się do tej lekcji warto wypełnić tę kartę i opracować swoje postanowienie, aby pokazać uczniom na przykładzie jak zabrać się do pracy.

Na koniec chętni mogą przedstawić swoje cele na nowy rok, albo całą drogę, którą przeszli od postanowień do konkretów.

oprac. Magdalena Buda i Iza Banaszczyk

Humble honey (1)

Świąteczne skrzaty

W świecie, w którym liczba dostępnych dóbr przerasta możliwości ich konsumpcji dzieci, zresztą dorośli też, nie doświadczają satysfakcji z samodzielnie stworzonych przedmiotów. Skoro prawie wszystko można kupić i mieć od razu, natychmiast, bez wysiłku, bez czekania, ot tak – chcę, więc dostaję. Przecież na tworzenie trzeba mieć czas, a tego najbardziej nam dziś brakuje. Piękna jest tradycja rodzinnego przygotowywania ozdób świątecznych, tylko kto ją kultywuje? Jak to kto? Szkoły i przedszkola, wprawdzie nie rodzinnie, ale klasami, grupami. Czasem kartki z życzeniami i rękodzieło powstaje na warsztatach, na które zapraszani są rodzice wraz z dziećmi.

Jeśli przed Wami jeszcze takie zaplanowane warsztaty, albo zajęcia plastyczne to dzielimy się naszym pomysłem na wykonanie świątecznych skrzatów.

47219781_312813822900711_7690243298308390912_nMogą stać się one ozdobą, ale też zabawką, albo postacią z teatrzyku.

Zrobione są w całości z surowców wtórnych, czyli znów nic nie trzeba kupować (no może oprócz kleju, jeśli nie mamy go w ramach wyposażenia).

Potrzebne nam będą: kawałki kartonu, sztywne karki o wymiarach A3( jak z bloku technicznego, mogą być porysowane, czy pogniecione), stare gazety, ścinki papieru kolorowego, albo takiego do pakowania prezentów, kawałki tkanin o różnych fakturach i kolorach, w tym np. biały polar, sztuczne futerko, fizelina, albo filc, zszywacz do papieru, klej typu magic lub vikol.

Przyda się też szablon do odrysowania kształtu skrzata w czapeczce: krasnal świąteczny

Jak wykonać tę pracę krok po kroku?

  1. Odrysowujemy na A3 i wycinamy szablon – 2 sztuki.
  2. Zszywamy zszywaczem czapkę i wypełniamy wnętrze kawałkami pogniecionej gazety.
  3. Przymocowujemy ręce z kartonu „wszywając je” do wewnątrz za pomocą zszywek.
  4. Wypełniamy tułów gazetami i „wszywamy” nogi.
  5. Zajmuje nam to dosłownie 15 minut i mamy takiego „gołego” skrzata 🙂

IMG_6887     6. teraz potrzebny będzie nam mocny klej, najlepiej nakładany pędzlem oraz ścinki    papieru i tkanin oraz szczypta fantazji, aby ubrać naszego skrzata.

A tak prezentuje się cała gromada przygotowana na świąteczny kiermasz:

  47687462_2179380789042191_6590374737275256832_n

 

 

 

Co ty wiesz o reniferach?

Na świątecznych listach TOP 10 i MUST HAVE renifery ( w różnych postaciach) zajmują wysoką pozycję. Można mieć lizaka w kształcie renifera, piżamę w renifery, opaskę z porożem renifera, etui na telefon…

A nas ciekawi prawdziwe życie reniferów i tym zamierzamy zainteresować również uczniów.

Zaczynamy zatem lekcję Co ty wiesz o reniferach?

  1. Krótki film na dobry początek

2. Gdzie znaleźć rzetelną wiedzę na temat reniferów? Trzeba spytać naukowca. Zatem zadałyśmy  zaprzyjaźnionej badaczce północnych rejonów kuli ziemskiej, kilka pytań.

1

2

3

z życia reniferów 

Możemy przeczytać ten wywiad,  ale ciekawiej będzie jeśli dodamy do tego ilustracje w teatrzyku Kamishibai.

47578294_376347676455228_6231262776375902208_n

Wystarczy wydrukować te narysowane przez Magdę:

renifer 1

renifer 2

renifer 3

renifer 4

renifer 5

renifer 6

renifer 7

renifer 8

renifer 9

3. Gdy wiemy już, że renifery mają poroże, a nie rogi, czerwonego nosa nikt u nich nie widział, a choć silne i dostojne żywią się marną trawą oraz porostami i są zagrożone wyginięciem to zróbmy na koniec coś, co pozwoli nam pamiętać o tych zwierzętach i ozdobi nasze domy albo lekcyjne sale.

47497843_1984628141662711_6032791981145456640_nPotrzebny nam będzie zwykły karton, o który możemy poprosić w sklepie,  ołówek do odrysowywania, klej i nożyczki oraz szablony:  renifer 1renifer 2renifer uszy i nos

Gotowe prace możemy powiesić np. na drzwiach:

IMG_6878

Ho! Ho! Ho!

oprac. Magdalena Buda i Izabela Banaszczyk