Zabawy w drodze

Ruszamy na wycieczkę, przed nami długa podróż, autokarem, pociągiem, pieszo…. Czas się dłuży, czas się wlecze. Co robić? Najprościej, najszybciej i najczęściej – utonąć w odmętach internetu. Można i tak, ale można też inaczej. Dziś odkurzamy i przypominamy zabawy i gry słowne, które przydadzą się w drodze. Sprawdzone patenty na wspólne spędzenie czasu, integrację, rozruszanie umysłu i pozytywne emocje związane z byciem w grupie i wspólną dobrą zabawą. Dodajemy też coś od siebie, nasze nowe pomysły.

Zatem, co nam będzie potrzebne?

Sprawne szare komórki, gotowe do wysiłku intelektualnego. Tylko tyle i aż tyle 🙂

Zaczynamy:

  1. KOT MINISTRA

KOT MINISTRA

Jedna osoba mówi w myślach alfabet, inna w pewnym momencie mówi STOP. Na wylosowaną w ten sposób literę alfabetu każdy po kolei podaje jedno określenie przymiotnikowe dla KOTA MINISTRA. Za każdym razem pojawia się zdanie KOT MINISTRA JEST… Na przykład na literę F: Kot ministra jest fioletowy, Kot ministra jest fantastyczny, Kot ministra jest futurystyczny itd.

2.   SŁOWO NA OSTATNIĄ LITERĘ

KOT MINISTRA (1)

Aż chciałoby się napisać , że to zabawa stara jak świat i pewnie wszyscy ją znają. Jednak przypomnimy dla porządku. Jedna osoba zaczyna grę mówiąc dowolne słowo. Kolejna osoba mówi słowo zaczynające się na ostatnią literę poprzedniego itd. Ważną zasada w tej grze to nie powtarzanie się słów. Najtrudniej będzie oczywiście z literą A, która występuje najczęściej. Edukacyjną wartością tej zabawy jest ćwiczenie słuchu fonemowego i poszerzanie słownictwa.

3.   WIDZĘ COŚ…….

KOT MINISTRA (2)

To gra, która będzie przydatna podczas długiej pieszej wędrówki. W czasie podróży środkami lokomocji nie sprawdzi się, gdyż krajobraz zmienia się zbyt szybko. Zadanie polega na tworzeniu zagadki zaczynającej się od słów : WIDZĘ COŚ, CO JEST…. i tu następuje opis szczegółowy, ale nie dosłowny. Reszta grupy zgaduje. ten, kto prawidłowo odpowie wymyśla kolejną zagadkę.

4.   OBRAZOWE PRZECIWIEŃSTWA

KOT MINISTRA (3)

Tym razem jest to gra w skojarzenia, której bohaterami są antonimy czyli przeciwieństwa oraz przymiotniki. Jedna osoba wymienia dowolny przymiotnik, a druga musi podać jego przeciwieństwo, ale w formie rzeczownika, czyli coś, co obrazuje tę relację i znajduje się na drugim biegunie. Oto przykłady: ZIMNY – OGIEŃ, NISKI – WIEŻOWIEC, SZARY – TĘCZA, itd. Co ciekawe w grze tej może być wiele odpowiedzi i skojarzeń, wedle własnych doświadczeń i wyobraźni.

5.    MOJA CIOCIA MA SKLEP

KOT MINISTRA (4)

Ponownie zaczynamy od wylosowania litery. Każdy po kolei , w szybkim tempie wymienia na daną literę trzy przedmioty dokańczając zdanie: MOJA CIOCIA MA SKLEP, W KTÓRYM SPRZEDAJE…. W danej rundzie przedmioty nie mogą się powtarzać. Na przykład: Moja ciocia ma sklep i sprzedaje w nim piórniki, pierścionki i powidła, itd.

Takie zabawy potrafią zająć sporo czasu, a wtedy podróż nie będzie nam się tak dłużyła. Pomogą również rozładować sytuację, gdy atmosfera zacznie być nerwowa. Mają więcej zalet niż nam się wydaje. Czas powrotów z wakacji uważamy za otwarty, jak również temat „zabaw w drodze”.  Może Wy macie jakieś swoje sprawdzone sposoby? Piszcie w komentarzach.

Pozdrawiamy

Kreatywna Pedagogika

oprac. Iza Banaszczyk, Magdalena Buda

 

Reklamy

Gra w skojarzenia

Ta gra powstała na specjalne życzenie. Karty dedykujemy Małgorzacie Fijas, która poprosiła o przerobienie naszych „muminkowych” pocztówek tak, aby zniknął z nich tekst, a pozostał metaforyczny obraz. Dzielimy się z Wami tym pomysłem  i pomocą dydaktyczną w postaci kart do druku.

Jak możemy je wykorzystać podczas lekcji? Oto kilka propozycji:

  1. NASTROJE – Siadamy w kręgu, rozkładamy karty na podłodze, albo na stole po środku, tak żeby każdy je widział. Uczniowie wybierają dla siebie po jednej karcie zgodnej z ich aktualnym nastrojem i opowiadają kilka słów o swoim wyborze. Może to być wstęp do godziny wychowawczej o emocjach.
  2. METAFORYCZNIE, LIRYCZNIE – Poloniści wiedzą, że część uczniów ma problem ze zrozumieniem czym jest metafora, a co za tym idzie z interpretacją utworów lirycznych. Spróbujmy zatem dotrzeć do nich za pomocą innego medium. Niech na początku zamiast słów przemówią obrazy. Nadajmy kartom tytuły. Na początku dosłowne, a potem coraz bardziej metaforyczne. Uczniowie mogą pracować indywidualnie albo w grupach. Ważne jest aby uruchomić twórcze myślenie.
  3. JAKA TO FILOZOFIA? – Nad tym niech zastanowią się nasi uczniowie np. w ramach powtórki z głównych nurtów filozoficznych epoki. Karty będą stanowiły ilustrację i pozwolą na głębszą refleksję.
  4. WYMYŚLCIE WSPÓLNIE HISTORIĘ – Zadanie przebiega w grupach . Każda grupa losuje jedną kartę i ma za zadanie inspirując się obrazkiem wymyślić opowieść. Jedna osoba notuje. Na końcu wspólnie redagują jeszcze raz tekst, tak aby miał formę opowiadania.
  5. OPISZ TO, CO WIDZISZ – Kolejne zadanie przydatne na lekcji języka polskiego lub obcego. Karty służą do tworzenia opisów miejsc, postaci, sytuacji.

Karty radzimy wydrukować w formacie pocztówkowym, wtedy będą miały najlepszą jakość i wielkość odpowiednią do różnych zadań.

 „ Tęsknota jego przemieniła się w oczekiwanie, a z tym było mu znacznie lżej.” (2)

oprac. Magdalena Buda i Iza Banaszczyk

Z wędką po miłe słowo

Reguła wzajemności polega na tym, że gdy my zrobimy dla kogoś coś dobrego, to on czuje się zobowiązany albo po prostu jest chętny, aby wobec nas również zrobić coś dobrego. Jak w starym porzekadle: Dobro powraca.  Dlatego warto będąc nauczycielem pokazać uczniom, że myślimy o nich, są dla nas ważni i po prostu ich lubimy. Taki mały gest będzie bardziej cenny niż nasz udział w długim szkoleniu pod tytułem „Budowanie autorytetu nauczyciela”, bo i takie bywają na radach pedagogicznych.

Dzisiaj mamy dla Was coś na rozgrzewkę, a dokładniej na rozpoczęcie lekcji poprzez element zaskoczenia, czyli to, co uczniowie lubią najbardziej.

Zdarza się, że słyszy od dzieci pytanie: Czy lubi mnie Pani?. Odpowiedzmy zatem na nie raz, a dobrze  🙂  Zatem ten pomysł przyda się nie tylko 14 lutego.

 

 

Co nam potrzeba?

serduszka z napisem

spinacze

wędka (3 patyczki od szaszłyków, kawałek wełny, magnes, ewentualnie klej na gorąco)

Serca wycinamy, doczepiamy do nich spinacze, z patyczków, wełny i magnesu robimy wędkę. Jeżeli uważamy, że magnes nie trzyma się pewnie, możemy dodać kropelką kleju na gorąco. Serca wkładamy do pudełka i na początku lekcji, każdy uczeń może wyłowić sobie jedno serduszko. Każdemu jest miło przeczytać, że ktoś go lubi. Jeżeli chcemy, możemy na drugiej stronie napisać jeszcze coś od siebie.

serca do pobrania: Lubię cię

Krótki, szybki pomysł, do zabrania ze sobą do szkoły.

oprac. Magdalena Buda i Iza Banaszczyk

Myśl kreatywnie, część I

Rozpoczynamy nowy cykl, którego do tej pory nie było na naszym kreatywnym blogu, a przecież nie może go tu zabraknąć. „Myśl kreatywnie” to seria ćwiczeń, które śmiało można nazwać treningiem twórczości. Co jakiś czas pojawi się tu krótkie ćwiczenie, które takiej gimnastyce umysłu będzie służyć.

Na początku, żeby uporządkować pojęcia warto odwołać się do podstawowych definicji i przedstawić, co rozumiemy pod pojęciem kreatywność. Kreatywnością nazywamy cechę indywidualną, polegającą na zdolności do wytwarzania nowych pomysłów. ( E. Nęcka, Psychologia. Podręcznik akademicki, tom 2 pod red. Jana Strelaua) Skoro przyjmujemy taki tok rozumowania możemy tę cechę kształtować i rozwijać, czyli uczyć się tego jak generować nowe pomysły. Jakie jeszcze cechy ma taki proces twórczy ? W jego wyniku powstają dzieła nowe i wartościowe. W trakcie natomiast mamy do czynienia z takimi składnikami procesu twórczego jak: przeformułowanie problemu, czyli ujęcie go w całkiem inny sposób, pojawiają się także skojarzenia o nietypowym charakterze, to znaczy odbiegające od utartych schematów, stereotypów i konwencji. Kolejną ważną cechą tego procesu jest myślenie przez analogię pozwalające na transfer wiedzy z jednej dziedziny do drugiej.

Wszystkie opisane wyżej cechy procesu twórczego mają szansę zaistnieć na lekcji , jeśli przeprowadzicie z uczniami proponowane przez nas zadanie:

Można rozdać poniższą kartę z pytaniami każdej osobie, wtedy uczniowie pracują indywidualnie. Drugim wariantem realizacji zadania jest praca w 3 – osobowych zespołach. Uzyskane od całej klasy odpowiedzi warto podzielić na kategorie, wypisując je w tabeli na tablicy. Dzięki temu prześledzicie wspólnie proces twórczy. Najprawdopodobniej pojawią się następujące grupy: prawdopodobne, logiczne, świat fantazji, magiczne, bajkowe, absurdalne, zabawne…i wiele innych, które stworzycie sami. Można urządzić głosowanie na najbardziej oryginalną odpowiedź ze wszystkich.  Kartę wykorzystać możemy także dzieląc klasę na dwie grupy racjonalną i nieracjonalną. Grupa racjonalna wypełnia kartę zgodnie z prawdą i posiadaną wiedzą, a grupa nieracjonalna puszcza wodze fantazji.

trening twórczości 1   karta do pobrania: Trening twórczości

Jeżeli ktoś miałby ochotę na trening twórczości po niemiecku i chciałby poczytać jak ją na lekcji języka obcego wykorzystać, to zajrzyjcie na https://fraubuda.wordpress.com/2017/11/16/mysl-kreatywnie-na-lekcji-jezyka-obcego/

oprac. Iza Banaszczyk, Magdalena Buda

 

Gra w kartofla

Wiele osób zna tę grę, bądź po prostu pamięta ją ze swoich szkolnych lat. Zatem to nic nowego i odkrywczego. Raczej pomysł w stylu „odgrzewane kotlety” . Jednak zrodził się z potrzeby chwili. Tradycyjnie grało się w kartofla na zwykłej kartce w kratkę wyrwanej z zeszytu. Nam natomiast potrzebne było sprawdzone zadanie na tzw. rozgrzewkę, ale też przygotowane w dobrym stylu. Dlatego opracowałyśmy graficznie karty, które są przejrzyste i estetyczne oraz z łatwością można je odbić na ksero.

GRA W KARTOFLA      Instrukcja:

GRA W KARTOFLA zasadypliki do pobrania: GRA W KARTOFLA pdf

Jakie zastosowanie na lekcji będzie miała ta gra?

  • przyda się dla najmłodszych, którzy opanowują kolejność cyfr i liczb
  • jest świetnym ćwiczeniem na koncentrację uwagi ( więcej o koncentracji pisałyśmy tutaj: https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/02/04/jak-pracowac-z-uczniem-majacym-zaburzenia-koncentracji-uwagi/
  • uczy ona myślenia strategicznego i przewidywania
  • przebiega w parze, więc ma walor integrujący te osoby, które grają ze sobą
  • na języku obcym możemy ćwiczyć w ten sposób liczebniki i komunikaty, jeśli poprosimy aby uczniowie na głos opowiadali o wykonywanym przez siebie ruchu
  • przyda się też jako gra w szkolnej świetlicy

 

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

 

Moje wspomnienia z wakacji

Pierwsze lekcje w nowym roku szkolnym często rozpoczynamy od wspomnień z wakacji. Czasem po prostu rozmawiamy, czasem prosimy o wypowiedź pisemną. Żeby zadanie urozmaicić i pomóc zebrać to, co najważniejsze przygotowałyśmy dla uczniów kartę do dowolnego zagospodarowania.

wspomnienia z wakacji

Karta do pobrania i wydrukowania   wspomnienia z wakacji pdf

Można ją wypełnić zdaniami, można rysunkami, mogą to być tylko hasła. Kto szybciej skończy może jeszcze swoją pracę pokolorować. Niektórym uczniom łatwiej będzie w ten sposób zebrać myśli i ciekawie opowiedzieć o swoich wakacjach.

Dodatkowa karta w języku angielskim:

wspomnienia z wakacji po angielsku

karta do pobrania : wspomnienia z wakacji po angielsku

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

Jak chorągiewki na wietrze

Podczas wakacji organizujemy półkolonie, kolonie, obozy. Za każdym razem mamy do czynienia z nową grupą dzieci, która w szybkim czasie musi się poznać i zintegrować. Proponujemy zadanie, które w tym pomoże.

IMG_8891

W wykonaniu jest bardzo proste, ale za to efektowne.

Potrzebne nam będą:

  • sznurek
  • zszywacz do papieru
  • mazaki i pastele
  • trójkąty wycięte z papieru

Zadanie polega na tym, że każdy uczestnik naszych zajęć przygotowuje proporczyk przedstawiający samego siebie, pisze swoje imię, rysuje autoportret i symbole albo przedmioty kojarzące się z jego zainteresowaniami.

IMG_8901

Gotowe trójkątne etykiety za pomocą zszywacza przyczepiamy do sznurka. Girlandę chorągiewek wieszamy w sali, w której wszyscy się spotykają. Dzięki temu powstaje zarówno kolorowa dekoracja jak prezentacja wszystkich uczestników.

IMG_8897

Na początku znajomości można dzięki temu przypomnieć sobie imiona, albo znaleźć osoby o podobnych zainteresowaniach.

Pomysł ten warto wykorzystać też na początku roku szkolnego, gdy dzieci spotykają się  w nowym zespole klasowym.

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda