Kreatywne podziękowania

Okazuje się, że wiele ludzkich zachowań możemy wytłumaczyć regułą wzajemności. Pewnie czasem ona działa również w momencie zbliżania się końca roku szkolnego. Choć zazwyczaj nauczyciel nie liczy na wzajemność rozumianą jako przyjmowanie podarunków, bo co też miałoby tutaj podlegać wymianie? Te znienawidzone przez wielu i upragnione przez niewielu oceny? Wkład pracy? Czas poświęcony uczniom? Cokolwiek byśmy nie wymienili popadniemy w absurd wymiany dóbr niepoliczalnych na symboliczny bukiet kwiatów. Nie zmienia to jednak faktu, że praca nauczyciela niezmiennie wiąże się z dawaniem, to nie tylko przepływ wiedzy, ale też swoistej międzyludzkiej energii, bycia razem, spędzania w skali roku wielu wspólnych godzin, dzielenia przeżyć, odkrywania talentów, uczenia się bycia w relacji, w grupie. Jeśli czujemy, że chcemy podziękować twórczo i inaczej możemy zainspirować się pomysłem Martyny Budy.

Czytając poszczególne opisy bierzemy od razu udział w swego rodzaju kalamburach. Dodajmy, że każdy upominek został spersonalizowany i w kilku zdaniach zawarta jest zawsze pewna historia. W ten sposób powstaje tekst ważniejszy od skromnej zawartości, coś co zostanie w pamięci, mała zagadka do rozwiazania.

Teraz, Drodzy Czytelnicy, spróbujcie rozwiązać zagadkę i dopasować sfotografowane przedmioty do powyższych opisów.

Prezent powinien zostać zapakowany, najlepiej niezwyczajnie 🙂

oprac. Magdalena Buda, Iza Banaszczyk. Autorką wszystkich kreatywnych prezentów jest Martyna Buda

Wyprawa tropicieli czyli Międzynarodowy Dzień Rysia

Dziś publikujemy opowiadanie, którego autorką jest nasza zaprzyjaźniona redaktorka, autorka przedstawień dla dzieci, animatorka i bardzo kreatywna mama – Małgorzata Mach. Tekst ten, nie bez powodu pojawia się 11 czerwca w Międzynarodowym Dniu Rysia. Kto czuje się zainspirowany do przeprowadzenia lekcji lub warsztatów w oparciu o krótkie, przyrodnicze opowiadanie zapraszamy do lektury i zabrania metriałów ze sobą do szkoły, przedszkola.

Wyprawa tropicieli

Janek kocha zwierzęta. W szczególności swoją kotkę o imieniu Błyskotka. Lubi przyglądać się jej zwyczajom. Zauważył np., że Błyskotka boi się wody w wannie, ale poświęca bardzo dużo czasu na mycie się językiem lub zabawę kapiącą wodą z kranu. Dziś jednak nie ma czasu na długie obserwacje. Pakuje plecak, bo wujek Bogdan, który jest biologiem, obiecał go zabrać samochodem na wyprawę tropicieli do Puszczy Białowieskiej. Wujek Bogna twierdzi, a zna się na rzeczy,  że można tam wytropić bardzo rzadkie gatunki zwierząt.  

– Dziś tropimy rysia, to taki duży kot z frędzelkami na uszach. – poważnym tonem oznajmia Wujek Bogdan. – Jesteśmy na miejscu. Dalej idziemy pieszo.

– Ahoj przygodo! – woła radośnie chłopiec i wysiada z samochodu.

Janek jest przejęty rolą tropiciela. Do tego stopnia, że po lesie chodzi na palcach.

– Ryś ma świetny słuch. Myślę, że i tak cię usłyszy. Musimy go wypatrywać po śladach. – tłumaczy chłopcu wujek.

Janek wyciąga z plecaka lupę i rozgląda się za wskazówką. Tylko co to może być? Ślady łap? Na trawie chyba nie da się ich wypatrzeć? Z rozmyślań wyrywa go zadowolony głos wujka: 

– Mamy go! Janku, zobacz jaki dorodny ryś nam się trafił!

Janek rozgląda się, ale nie widzi żadnego rysia. Ani wielkiego kota z frędzelkami na uszach, ani nawet sąsiada Ryszarda, na którego wszyscy wołają „panie Rysiu”.

Wujek pochyla się, zakłada rękawiczki i  wyciąga woreczek. Wkłada do niego coś, co wygląda jak kupa.

– To są odchody rysia, jeszcze ciepłe, znaczy, że kot jest gdzieś w pobliżu.

– Wujku, nie wystarczy, że sprzątam po swojej kotce Błyskotce. Czy po rysiach też muszę?

Wujek roześmiał się i odpowiedział:

– Janku, tak postępują współcześni tropiciele – biolodzy. Zabierają znalezisko do laboratorium, badają… a później dużo wiedzą o tym, jak żyją dzikie zwierzęta.”

Małgorzata Mach

W oparciu o tekst możemy porozmawiać o:

  • rysiu, chronionym w Polsce drapieżniku,
  • tropieniu, na czym polega, czemu służy, kto tropi i dlaczego?
  • na czym polega praca biologa, naukowca
  • układzie pokarmowym, ważnych dla życia procesach trawienia i wydalania
  • sprzątaniu po zwierzętach domowych, dlaczego to jest ważne, jakie są konsekwencje nie sprzątania.

Żółty rzepak na Żuławach

Oto dyktando do zabrania na lekcje w plenerze, jako kierunek wędrówki, szczególnie polecamy okolice rolnicze, z polami kwitnącego rzepaku.

Wszystkie słowa z trudnościami ortograficznymi możemy umieścić w chmurze wyrazowej, aby uczniowie utrwalili sobie ich pisownię.

Oprócz tradycyjnego dyktanda możemy również wykorzystać kartę, w której są wyrazy z lukami do uzupełnienia. To już trzy sposoby na naukę poprawnej pisowni.

Polecamy również koleżeńską, wzajemną korektę tekstów. Skoro już jesteśmy na łące z widokiem na rzepakowe pola, to i treści z przyrody wplećmy w naszą lekcję. W ramach nagrody za aktywność wskazana łyżeczka oleju rzepakowego do posmakowania 🙂

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

Owady na okrągło

Dziś owady stały się inspiracją do stworzenia mandali.

Zapraszamy do kolorowania i radosnej barwnej twórczości

Bohaterkami tej mandali są: Biedronka siedmiokropka, Chrabąszcz majowy, Żuk leśny

oprac.Iza Banaszczyk

Owady. Mini atlas w pudełku od zapałek

Wyruszamy na łąkę, do lasu, może to też być wyprawa na okoliczny trawnik. Na tych zajęciach zajmiemy się mikrokosmosem, życiem, które tętni w trawie. Poszukamy owadów i poczynimy własne obserwacje. Ile owadów zdołamy wypatrzeć, czy będzie to jeden gatunek, czy kilka, czy znamy ich nazwy?

Następnie rozłożymy koce, przygotujemy przybory plastyczne i zrobimy mini atlasy entomologiczne w pudełkach po zapałkach.

Potrzebne nam będą pudełka od zapałek, sztywny papier, kleje, nożyczki, cienkopisy oraz wydrukowane wizerunki owadów.

Leporello w pudełku od zapałek, czyli składamy w harmonijkę mały atlas entomologiczny.

GRUPOWA GRA W ZIELONE

Uczniowie pracują w 6 grupach. Każda grupa otrzymuje kartę z ciekawostkami o jednym owadzie. Jej zadaniem jest wnikliwe przeczytanie informacji a potem wymyślenie i napisanie 3 fałszywych informacji na temat tego owada. Każda z grup pracuje w tajemnicy przed innymi grupami.

Wszystkie ciekawostki pochodzą z książki: „O owadach i pająkach” Artura Sawickiego

W kolejnej części zajęć każda grupa przedstawia w dowolnej kolejności ciekawostki o swoim owadzie. Jednak cały sens tej zabawy polega na tym, że dana drużyna czyta 3 prawdziwe informacje i 3 zmyślone przez siebie. Reszta uczestników zgaduje, która ciekawostka to prawda, a która to fałsz.

Możemy umówić się z grupami, że za trafne zgadywanie otrzymuje się punkty pod warunkiem, że uczestnik uzasadni swoją odpowiedź.

Zdobyte wiadomości możemy zweryfikować oraz poszerzyć swoją wiedzę korzystając z książki Artura Sawickiego „O owadach i pająkach”, która stała się inspiracją do tych zajęć.

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

Inspiracje z owadami w roli głównej znajdziecie też we wcześniejszych wpisach:

Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

jeśli podobają Ci się nasze pomysły, wykorzystaj je śmiało w pracy z uczniami, albo podczas warsztatów. Natomiast jeśli chcesz dalej podzielić się tymi materiałami, to wspomnij o naszym blogu i jego autorkach, jako źródle inspiracji.