Siła pozytywnego komunikatu

         Próbujemy aktywizować uczniów, dzielimy ich na grupy, zachęcamy do współpracy i wspólnego szukania rozwiązań zadań problemowych. Jednak często mówimy, że to się nie udaje, że grupy nie pracują efektywnie, że marnujemy w ten sposób cenny czas. Z drugiej strony wiemy, że działanie w zespole to jedna z ważniejszych kompetencji, którą obecnie powinni posiadać młodzi ludzie na rynku pracy.

35266267_641945242812860_581540702182178816_n

Jak zatem kształtować tę umiejętność i skutecznie korzystać z dobrodziejstw płynących  z pracy w grupie?

            Na początku musimy sobie zdać sprawę, że mamy do czynienia z procesem, który ma swoją naturalną dynamikę i działają tu siły społecznego wpływu i relacji interpersonalnych. To my decydujemy o doborze osób do grup. Czy robimy to losowo       i czekamy aż klasa przyzwyczai się, że tak to już działa na naszej lekcji? Czy może dobrze znając poszczególnych uczniów sami decydujemy kto z kim będzie pracował i dzięki temu zyskujemy równie silne zespoły, zróżnicowane pod względem talentów i cech osobowościowych.?

          Kolejną ważną kwestią powodzenia pracy w grupie jest stworzenie adekwatnych do zadania ram. Potrzebne nam są ramy czasowe, które sami uczniowie również będą w stanie monitorować ( zegar w klasie, ustawienie na monitorze komputera wizualnego minutnika, itp.) Dobrze określić dokładnie czas na planowanie, dyskusję, zapisywanie pomysłów, czy tworzenie projektu i podsumowanie. Ważne: czym mniej mamy czasu, tym bardziej jesteśmy zmobilizowani do efektywnej pracy.

20891336_502592726748113_600487702_n

          Trzecią, niestety często pomijaną zasadą skuteczności wdrażania tej metody aktywizującej jest rola nauczyciela w całym tym procesie. Podczas pracy w grupach staje się on bowiem, coachem, trenerem, mentorem, przestaje w tradycyjny sposób przekazywać informacje na rzecz mobilizowania do wysiłku, zachęcania, monitorowania pracy poszczególnych zespołów. Tu ważny staje się styl w jakim to robi, a jeszcze ważniejszy język, którym operuje. Cała sztuka polega na dawaniu pozytywnych komunikatów, które pomagają grupie osiągnąć zakładany cel. Zdania, które mogą zmotywować do działania, bądź dać konstruktywną wskazówkę mogą przyjąć formę znaczków przyznawanych grupie w trakcie pracy. Polecamy motywatory naszego autorstwa.

Obrazki polecamy wydrukować w niewielkim formacie, mieszcząc wszystkie 9 sztuk na jednej kartce A4 i zalaminować. Posłużą nam wtedy dłużej i przydadzą się dla wielu grup.

oprac. Iza i Magda

Reklamy

Od myślenia wizualnego do mapy myśli. Część VI EMOCJE

      Każdy komunikat zabarwiony emocjonalnie ma większą siłę rażenia. Już niemowlęta mają tę umiejętność podążania wzrokiem za twarzą drugiego człowieka i dłużej skupiają się na tego rodzaju bodźcach niż na innych (Johnson i in., 1991). Ma to niewątpliwie charakter adaptacyjny, obserwowanie twarzy innych ludzi jest podstawową umiejętnością dla prawidłowego przebiegu rozwoju społecznego. A skoro twarz to i emocje, ich zmienność, plastyczność i komunikaty, które za sobą niosą mają znaczenie. Dlatego te proste ikony przedstawiające uczucia w bardzo schematyczny sposób, przydadzą się nam do stworzenia mapy myśli, wspomagającej proces uczenia się. Zastosowanie rysunków mających w sobie ładunek emocjonalny z całą pewnością zwiększy efektywność zapamiętywania, a potem wydobywania informacji.

Idąc tym tropem warto później wzbogacić swój emocjonalny słownik rysunkowy o kolejne rysunki. Niech uczniowie dowolnie składają w całość oczy, usta, brwi tworzą coraz to nowe emotikony, niech przypiszą im adekwatne nazwy emocji i uczuć.

emocje do mapy myśli

O emocjach pisałyśmy wcześniej tu: https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/02/25/emocje/

i tu:  https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/03/17/o-zlosci/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/05/18/o-smutku/

Nasze wizualne puzzle służące do poskładania mapy myśli w jedną logiczną, praktyczną ale też kreatywną całość, mają już wszystkie niezbędne elementy. Dlatego w siódmej, ostatniej części naszego krótkiego kursu zobaczycie gotowe mapy myśli.

oprac. Magda i Iza

 

Od myślenia wizualnego do mapy myśli. Część V

Nasz siedmioczęściowy kurs myślenia wizualnego ma już prawie wszystkie elementy potrzebne do stworzenia mapy myśli. Brakuje jednak bardzo ważnego elementu, który pozwala na łączenie ze sobą pojęć. Najszybciej, najprościej i najbardziej komunikatywnie tworzymy połączenia za pomocą strzałek. Mogą być one całkiem zwyczajne, ale mogą też urozmaicać  zapis graficzny.

Potrenujmy rysowanie tych siedmiu rodzajów strzałek, a potem wymyślmy swoje własne.

Do tej pory nasz mini kurs obejmował następujące elementy:

pismo:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/01/21/kaligrafia-dla-poczatkujacych/

ramki:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/07/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli/

chmurki (dymki):

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/22/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iii/

ludzie:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/05/19/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iv/

 

Wyniki konkursu „Książka dotykowa dla każdego” 2018

Wszystkich laureatów oraz sympatyków konkursu zapraszamy na uroczystość wręczenia nagród, która odbędzie się 15 czerwca o godzinie 18.00 w Bibliotece Manhattan przy alei Grunwaldzkiej 82 w Gdańsku. Podczas imprezy będzie można osobiście zobaczyć, dotknąć i przeczytać wszystkie zgłoszone w konkursie książki. Przewidujemy też dodatkowe atrakcje. Serdecznie zapraszamy!

Obradowała komisja konkursowa w składzie Pani Ewelina Rzeczycka z Ośrodka Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka Niewidomego i Słabowidzącego w Sobieszewie, Pani Ewa Redzimska z Polskiego Związku Niewidomych Okręgu Pomorskiego oraz Pani Daria Mach z Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Gdańsku. Serdecznie dziękujemy za poświęcony czas i zaangażowanie.
Konkurs nie odbyłby się gdyby nie starania Agnieszka Langmesser z Publiczne Przedszkole „Trzynastka” i Marta Jankowska z KreatywnaPedagogika.

Książka dotykowa dla każdego

Oto wyniki:

Książka dotykowa dla każdego (2)

6     3   7    4    5   8    Książka dotykowa dla każdego (1)

Oto kilka stron z nadesłanych w tym roku książek:

II EDYCJA KONKURSU

Po nitce do … DZIEŃ MATKI

Ciekawa technika plastyczna znaleziona w Internecie zainspirowała nas do stworzenia z dziećmi kartek z okazji DNIA MATKI. Najpierw wypróbowałyśmy ten pomysł i nakręciłyśmy film. Oto on:

Tak wyglądają prace stworzone za pomocą nitki, farby akrylowej i ….książki 🙂

Efekt 3D gwarantowany:

IMG_9004 IMG_7722   IMG_0671

Teraz wystarczy tylko nakleić je na sztywne kartki i dodać wybrany napis. Możecie skorzystać z przygotowanych przez nas propozycji:

Dzień mamy (1)   karty do pobrania: napisy czarne Dzień mamy napisy brązowe Dzień mamy (3)

Gotowe kartki, każda inna, każda od serca:

oprac. Iza i Magda

 

Od myślenia wizualnego do mapy myśli. Część IV

Szybki kurs rysowania czyli „Od myślenia wizualnego do mapy myśli” daje naszym uczniom narzędzia wspomagające samodzielne uczenie się. Bowiem nie o rysunek tu chodzi i jego wartość artystyczną, ale o przekonanie, że rysować na własny użytek każdy potrafi. Tekst wzbogacony o ilustrację zostaje w pamięci na dłużej, a co ważniejsze nawet –  łatwiej daną informację z magazynu pamięci wydobyć gdy zakotwiczymy ją o wizualną podpowiedź. Finałem naszego kursu będzie mapa myśli, w której wykorzystamy wszystkie przedstawione w filmikach elementy, będą to :

pismo:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/01/21/kaligrafia-dla-poczatkujacych/

ramki:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/07/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli/

chmurki (dymki):

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2018/02/22/od-myslenia-wizualnego-do-mapy-mysli-czesc-iii/

a dzisiaj dołączą ludzie:

Trochę cienia, a tyle zmienia!

Widać, że prosty i schematyczny rysunek może przejść ewolucję. Każdą postać możemy wzbogacić o różne charakterystyczne dla niej cechy. Pokombinujmy z różnym ustawieniem rąk i nóg to nasz bohater zacznie postawą ciała wyrażać emocje.

Zrealizujcie na lekcji ten krótki, rysunkowy kurs a przekonacie się, że uczniowie nie powiedzą Wam już : „Proszę Pani , a ja nie umiem narysować człowieka.”

oprac. Magda i Iza

Gra w skojarzenia

Ta gra powstała na specjalne życzenie. Karty dedykujemy Małgorzacie Fijas, która poprosiła o przerobienie naszych „muminkowych” pocztówek tak, aby zniknął z nich tekst, a pozostał metaforyczny obraz. Dzielimy się z Wami tym pomysłem  i pomocą dydaktyczną w postaci kart do druku.

Jak możemy je wykorzystać podczas lekcji? Oto kilka propozycji:

  1. NASTROJE – Siadamy w kręgu, rozkładamy karty na podłodze, albo na stole po środku, tak żeby każdy je widział. Uczniowie wybierają dla siebie po jednej karcie zgodnej z ich aktualnym nastrojem i opowiadają kilka słów o swoim wyborze. Może to być wstęp do godziny wychowawczej o emocjach.
  2. METAFORYCZNIE, LIRYCZNIE – Poloniści wiedzą, że część uczniów ma problem ze zrozumieniem czym jest metafora, a co za tym idzie z interpretacją utworów lirycznych. Spróbujmy zatem dotrzeć do nich za pomocą innego medium. Niech na początku zamiast słów przemówią obrazy. Nadajmy kartom tytuły. Na początku dosłowne, a potem coraz bardziej metaforyczne. Uczniowie mogą pracować indywidualnie albo w grupach. Ważne jest aby uruchomić twórcze myślenie.
  3. JAKA TO FILOZOFIA? – Nad tym niech zastanowią się nasi uczniowie np. w ramach powtórki z głównych nurtów filozoficznych epoki. Karty będą stanowiły ilustrację i pozwolą na głębszą refleksję.
  4. WYMYŚLCIE WSPÓLNIE HISTORIĘ – Zadanie przebiega w grupach . Każda grupa losuje jedną kartę i ma za zadanie inspirując się obrazkiem wymyślić opowieść. Jedna osoba notuje. Na końcu wspólnie redagują jeszcze raz tekst, tak aby miał formę opowiadania.
  5. OPISZ TO, CO WIDZISZ – Kolejne zadanie przydatne na lekcji języka polskiego lub obcego. Karty służą do tworzenia opisów miejsc, postaci, sytuacji.

Karty radzimy wydrukować w formacie pocztówkowym, wtedy będą miały najlepszą jakość i wielkość odpowiednią do różnych zadań.

 „ Tęsknota jego przemieniła się w oczekiwanie, a z tym było mu znacznie lżej.” (2)

oprac. Magdalena Buda i Iza Banaszczyk