Stawiam sobie cele. Pomysł na godzinę wychowawczą.

W technikum, liceum, szkole branżowej  szukamy pomysłów na pracę z klasą w innych dziedzinach niż te przedmiotowo – zawodowe. Często zastanawiamy się jaki temat warto jeszcze poruszyć, bo przecież godziny typowo wychowawcze były już w podstawówce, gimnazjum. Może warto porozmawiać o motywacji, ale w taki już dorosły sposób. O stawianiu sobie celu, albo tych mniejszych celów w  życiu. O tym jak zadbać o swój osobisty rozwój, a nie dać się wciągnąć w „wyścig szczurów”. Jak odróżnić własne cele i potrzeby od tego co narzucają nam inni ( rodzice, nauczyciele, rówieśnicy, media).

Niech inspiracją do przeprowadzania takiej lekcji będzie ta karta, którą każdy uczeń wypełni według własnego pomysłu.

stawiam sobie cele

karta do pobrania: stawiam sobie cele

Mamy nadzieję, że będzie o czym rozmawiać…

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

Reklamy

Książki, które czytamy

Książki, książki, książki…. lubimy, lubimy bardzo. Szukamy takich, które inspirują, obok których nie da się przejść obojętnie. Na szczęście rynek wydawniczy w Polsce rozkwita, a książki dla dzieci bywają coraz częściej ilustrowane inaczej niż w „disneyowskim” stylu. Co to znaczy? Bohaterowie, ich przygody, tło wydarzeń nie są dosłownie narysowane, dzięki temu tworzy się przestrzeń dla dziecięcej wyobraźni. W takich ilustracjach nie ma feerii żywych barw, złoceń i brokatów, szczegółów od których aż boli głowa. Czytelnik, a raczej mały obserwator nie znajdzie tu nadmiaru bodźców. Walor edukacyjny takich publikacji polega na inteligentnym operowaniu obrazem jako wartością dodaną do samej opowieści.  Nie jest to tylko ozdoba dla tekstu, ale staje się bytem samym w sobie. Dziecko oglądając same takie ilustracje jest w stanie tworzyć własne opowieści i interpretacje. Dlatego takie książki dla dzieci lubimy najbardziej.

Stawiamy też pierwsze kroki w dziedzinie ilustracji, dlatego chcemy się z Wami podzielić publikacją, w której znajdziecie rysunki Magdaleny Budy. Sympatyczny i nietuzinkowy Dziombak to stworzony na papierze, a jakże żywy przewodnik po świecie wyrazów dźwiękonaśladowczych.

48-o-tym-jak-dziombak-wypadl

Jest to bajka logopedyczna. Pomyślana i napisana tak, aby wprowadzić najmłodsze dzieci w świat podstawowych dźwięków mowy. Wszystkie te: „sssss”; „tup, tup”; „huuu, huuu”; szuuu, szuuu”; „pi, pi” pojawiają się w rozwoju mowy pomiędzy etapem gaworzenia,  a posługiwania się wyrazami. Dziecko przechodzi wtedy płynnie od okresu melodii do okresu wyrazu. Dlatego polecamy tę opowiastkę i pomysł na jej wykorzystanie zarówno logopedom, wychowawcom przedszkolnym, ale także rodzicom.

Jak jeszcze możemy skorzystać z walorów edukacyjnych tej książki?

Starsze dziećmi możemy uczyć opowiadać historie tworząc ciąg wydarzeń, czytać wspólnie, my tekst historii, dziecko onomatopeje. Możemy również znajdować onomatopeje czy robić swoje ilustracje.

Takie oto piękne ilustracje zrobiła uczennica pierwszej klasy jednej z gdańskich szkół.

22556230_527758144231571_1814132006_o

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CO MYŚLI O TOBIE UCZEŃ?

Nauczycielu zastanawiasz się czasem co myśli uczeń o Tobie i o Twoich lekcjach?  Od czasu do czasu, a w niektórych szkołach stanowczo za często ma miejsce ewaluacja. Na sam dźwięk tego słowa wzdrygamy się, robi nam się słabo, tracimy chęć do działania, chcemy uciec jak najdalej. Przyznajmy jednak szczerze, że gdy nikt z góry nie każe konstruować ankiet i rozdawać ich uczniom, to tak zwyczajnie, po ludzku chcielibyśmy wiedzieć co o naszej pracy myślą jej bezpośredni odbiorcy.  Może dziś dobra okazja, żeby się tego dowiedzieć ?  Polecamy naszą ankietę.

ankieta dla ucznia

ankieta do pobrania: ankieta dla ucznia

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda

 

 

 

Opowiadanie o chłopcu z dwojgiem oczu

Powraca nasz cykl opowieści z teatrzykiem Kamishibai w roli głównej. Mamy dla Was gotowy materiał do zabrania ze sobą do szkoły na godzinę wychowawczą, etykę, język polski,  lekcję języka obcego. Opowiadanie pochodzi z książki „Pierwsze kroki. Jak uczyć o prawach człowieka?” Ilustracje i pomysł na wykorzystanie tej historii w teatrzyku jest już nasz, autorski. A oto i samo opowiadanie, opracowane graficznie tak, aby zabrać je ze sobą do szkoły:

opowiadanie o chłopcu z dwojgiem oczu

Karta do pobrania :  opowiadanie o chłopcu z dwojgiem oczu pdf. gotowe

Ilustracje są celowo w ekonomicznej wersji czarno – białej, aby można je było wydrukować na sztywnym papierze i pokolorować ( najszybciej będzie farbami ), a potem nakleić na kartki A3 pasujące do teatrzyku.

Karty z ilustracjami do pobrania: 1, 2, 3,4, 5, 6, 7

Jak wykorzystać tę historię na lekcji? Oprócz samej opowieści, która na pewno wzbudzi w uczniach emocje i sprowokuje do zadawania wielu pytań warto przy okazji poruszyć takie tematy jak:

  • uczucia osoby, która w jakiś sposób wyróżnia się spośród całej grupy, a wręcz jej odmienność jest od razu widoczna,
  • reakcje poszczególnych osób i całej grupy na tę odmienność,
  • dlaczego wszyscy nie jesteśmy tacy sami,
  • czego potrzebuje osoba, która pod jakimś względem wyróżnia się na tle całej grupy,
  • jak możemy odkryć drzemiące w nas talenty….

Możemy również dalszą część zajęć potraktować warsztatowo. Przyda nam się wtedy zrobione z tektury  oko, które sprawia, że świat widzimy na czarno – biało.

22323584_1666000210108406_15278492_o[1]

Każdy może to oko wypróbować i doświadczyć innego sposobu spostrzegania rzeczywistości. Takie proste doświadczenie jest pierwszym krokiem ku kształtowaniu postawy empatycznej, próby „wejścia w czyjąś skórę” , postawienia się w sytuacji innej osoby. Dzięki temu znów możemy porozmawiać o ważnych sprawach, o tym, że to co ja czuję, robię i doświadczam nie jest tym samym co czuje i doświadcza inna osoba.

Samo opowiadanie ma jeszcze dodatkowe walory edukacyjne z dziedziny nauk przyrodniczych. Przyda nam się, gdy będziemy chcieli zgłębić temat układu słonecznego, planet, galaktyk, kosmosu, życia we wszechświecie oraz już całkiem przyziemnie – tego jak działa ludzkie oko.

Pomysł na lekcję o układzie słonecznym pojawił się już na naszym blogu: https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/02/14/kosmiczne-kamienie/

Na koniec komplet ilustracji wyciętych, naklejonych na czarne kartki i pokolorowanych. Może ktoś będzie chciał wydrukować je sobie w takiej właśnie wersji:

o chłopcu 1 — kopia

o chłopcu 2 — kopia

o chłopcu 3 — kopia

o chłopcu 4 — kopia

o chłopcu 5 — kopia

o chłopcu 6 — kopia

o chłopcu 7

A to karta z planetami do wycięcia, jeśli ktoś chciałby sam zrobić sobie tło ( wielka ziemia bo patrzymy na całą resztę z jej perspektywy)

planety 2

Polecamy Wam tę opowieść i liczymy na informacje zwrotne jak wykorzystaliście ten pomysł na lekcjach, warsztatach, zajęciach.

Projekt bez tytułu (3)

Tutaj inne wpisy opublikowane na naszym blogu  z teatrzykiem Kamishibai w roli głównej:

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/01/29/o-przyjazni-i-samotnosci-w-teatrzyku-kamishibai/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/04/10/historia-zoltego-kurczaczka-w-teatrzyku-kamishibai/

https://kreatywnapedagogika.wordpress.com/2017/01/25/teatrzyk-kamishibai-w-pierwszej-odslonie/

oprac. Iza Banaszczyk i Magdalena Buda